Dochter defensiebaas gaat leger in: ‘Zijn mensen die denken dat ik hier alleen maar ben door hem’

Feit is: bij zo’n achternaam loop je altijd tegen het nepobstakel aan van ja hoor, ze zit er zeker door pap, zelfs als je gewoon je selectie en opleiding haalt. Tegelijk, in zo’n hiërarchische club moet defensie extra scherp zijn op belangenverstrengeling en voorkeursbehandeling, want dat sloopt het draagvlak bij de rest. en los daarvan, missie sturen klinkt stoer in een interview, maar als ouder ga je daar echt niet “geen moment” rustig van slapen.

als defensie dit slim wil doen, zet haar juist níet op plekken waar pap invloed heeft en maak dat proces transparant, anders gaat elke collega bij elk stapje denken “hmm”. En dat “geen moment twijfelen” in een interview is echt PR-taal, in het echt wil je als ouder vooral dat de organisatie zó is ingericht dat niemand op basis van familiebanden extra risico loopt.

Ach jong, in elke club waar “de baas z’n kind” rondloopt krijg je gezeur, ook al is ze drie keer zo goed als de rest. En dat “pap stuurt haar zo op missie” klinkt leuk voor de krant, maar in het echt gaan de collega’s haar vooral extra strak beoordelen, want niemand wil later horen dat er met twee maten is gemeten.

Ik merk dat iedereen meteen op “nepo” springt, maar het lijkt me ook gewoon zwaar om je eigen identiteit te houden als je pa letterlijk de top van de hele club is. Je kunt selectie halen en nog steeds elke dag die spanning voelen van: mag ik falen, mag ik twijfelen, of moet ik altijd presteren omdat iedereen meekijkt. En dat “geen moment twijfelen”... pff, als het universum je kind op missie zet dan twijfel je heus wel, je duwt het alleen weg omdat je rol dat van je vraagt.

Ja jong, als ze echt wil dienen dan moet ze juist accepteren dat ze overal drie keer zo hard moet lopen en dat pap thuis gewoon z’n mond houdt over haar werk. En defensie moet gewoon regelen: andere commandolijn, geen “ff bellen met pa”, anders krijgde gezeik in de kantine en is iedereen er klaar mee.

Dat “geen moment twijfelen” is echt van die macho-defensie taal waar je intern vooral druk mee bent om het níet te voelen, want stress en slaaptekort zijn in zo’n club al groot genoeg zonder dat je ook nog emotioneel op slot moet. wat veel mensen niet weten: juist bij missies zie je dat mentale belasting (cortisol, hypervigilance) net zo bepalend is als fysieke fitheid, dus het zou Defensie sieren als ze in zo’n interview ook iets zegt over begeleiding/psych nazorg i.p.v. alleen stoer doen. En eerlijk, met zo’n vader wordt zij óf kapotgespaard óf kapotgecontroleerd, beide zijn slecht voor teamvertrouwen.

tuurlijk krijg je dat “dochter van” stempel, maar eerlijk: dat is in elk bedrijf zo, alleen bij defensie wordt het meteen een moreel debat. wat mij meer stoort is dat ze er een glossy dubbelinterview van maken; laat haar gewoon haar opleiding doen zonder camera’s en laat pa vooral níet meepraten, dan is de meeste ruis ook weg.

Wat mij opvalt is die rare mix van “doe normaal, pap” en dan wél samen een dubbelinterview geven; als je echt wilt dat ze op eigen benen staat, hou je de camera’s juist weg tot ze gewoon haar strepen heeft. En taalkundig: “geen moment twijfelen haar op missie te sturen” is gewoon stoere borstklopperij met een kromme bijzin; elke ouder twijfelt, punt. Laat Defensie liever eens uitleggen hoe ze dit soort familiebanden administratief afschermt, want dát is waar het gezeik straks over gaat, niet over haar motivatie.