Dierenartsen zijn kritiek op dure zorg beu: ‘Ik was een geldwolf en een hufter, waarom, denk ik dan’

Wat mij opvalt: iedereen wil dat een dierenarts 24/7 klaarstaat met röntgen, OK, narcose en spoedteam, maar zodra de rekening komt is het “geldwolf!!!”. En ja, er zijn vast ketens die het oprekken, maar het gros draait gewoon een praktijk met personeel, apparatuur en medicijnen die óók duur zijn; een consult is geen zak brokjes bij de Action. Taalkundig gezien trouwens: “hetze” is wel heel zwaar aangezet, maar dat constante gesneer op feestjes is ook gewoon kinderachtig.

Goh, wat mij vooral stoort is dat je bij de dierenarts vaak pas aan de balie hoort wat het ongeveer gaat kosten, terwijl je bij je eigen zorg tenminste nog een offerte/DBC-achtig idee hebt. Geef gewoon vooraf een bandbreedte en opties (“dit kan ook zonder scan”) dan is de helft van dat gezeur meteen weg, toch?

snap dat dierenartsen het zat zijn, maar we hebben het ook zelf uit handen gegeven: huisdieren zijn ineens “kindjes” met dure scans, pillen en speciaalvoer vol e-nummers, terwijl ze eigenlijk vooral natuurlijk eten, beweging en rust nodig hebben. en ja, als die praktijken steeds meer keten/verdienmodel worden, voelt het voor mensen alsof je aan de balie gegijzeld wordt met je zieke dier… onze kinderen zien dat ook, dat zorg iets wordt wat je koopt ipv iets wat je bewust samen draagt.

Ik was zelf verpleegkundige en ik zie hetzelfde trucje als in de mensenzorg: eerst gooien ze alles in ketens en investeerders met targets, daarna mag “de dierenarts” de klappen vangen alsof hij persoonlijk die prijzen verzint!!! En waarom zijn die medicijnen zo idioot duur terwijl het vaak dezelfde werkzame stof is als bij mensen, alleen ander doosje en hup 3x de prijs… pharma lacht zich rot. Zet dan ook op die rekening wat er naar groothandel/keten/management gaat, dan zie je pas waar het geld heenlekt.

Die “feestjes”-praat komt ook omdat mensen steeds vaker geen buffer meer hebben: als je al elke maand aan het schuiven bent met huur/boodschappen, dan voelt 600 euro voor een kat als pure paniek en dan ga je boos doen tegen de balie. Op de werkvloer zie ik zat gezinnen die hun dier dan maar laten inslapen of gewoon niet meer gaan, niet omdat ze geen hart hebben maar omdat het financieel gewoon klaar is. Misschien moeten we ook eens eerlijk zijn: een huisdier nemen is óók een verantwoordelijkheid met kosten, net als een kind, en dat willen we massaal niet horen.