De onzekere toekomst van thuisonderwijs: verbod of juist erkenning?

Een verbod is wel de botte bijl. Als ouders aantoonbaar goed onderwijs bieden, kinderen zich sociaal ontwikkelen en er onafhankelijk toezicht is, waarom zou de overheid dan alleen het gebouw mogen voorschrijven? Erkenning met duidelijke kwaliteitsgrenzen lijkt me veel meer in balans; kinderen zijn geen eigendom van de staat, maar ook geen eilandje van hun ouders.

Het kind zelf raakt in dit debat opvallend snel uit beeld. Thuisonderwijs kan prima werken, maar een kind moet ook ergens terechtkunnen als het thuis niet goed gaat; onafhankelijk toezicht en een makkelijke meldroute zijn daarom geen luxe, zeker niet bij gezinnen die zich bewust aan de buitenwereld onttrekken.

Wie bepaalt eigenlijk wat “goed onderwijs” is? Tijdens corona zag ik hoe snel overheid en experts één waarheid oplegden, terwijl kinderen daar ook onder leden. Geef ouders ruimte, maar toets wél onafhankelijk de basisvaardigheden en het welzijn van het kind; maak van school geen verplichte ideologische fabriek, maar laat thuisonderwijs ook geen vrijplaats zonder controle worden!!!