Beruchte gijzelnemer Corné H. na maandenlang aandringen opgenomen in tbs-kliniek

Maandenlang “aandringen” om in tbs te komen… dat is toch totaal omgekeerde wereld: iemand die een gijzeling doet krijgt eindelijk een behandelplek omdat ie hard genoeg zeurt, terwijl slachtoffers en samenleving ondertussen maar mogen wachten op veiligheid. Ten eerste is dit gewoon capaciteitsfalen waar de overheid al jaren van wegkijkt; ten tweede is het ook een rechtsstatelijk probleem, want als je een maatregel oplegt moet je ’m ook kunnen uitvoeren, anders is het strafrecht een papieren tijger, maar ok. En die advocaten-oproep klinkt sympathiek, maar waar was die druk toen de wachtrijen al jaren ontspoorden?

Joa, die “op z’n eigen opluchting” vind ik ook wel wat hoor… tbs is geen wellness, maar als iemand zó graag naar behandeling wil en je laat ’m maanden in een cel wegrotten, dan bouw je alleen maar extra frustratie en risico op. En ondertussen zitten wij als samenleving ook te wachten, want elke dag dat zo’n gast niks krijgt aan zorg is gewoon uitstel van ellende, lekker sjön geregeld weer.

Ik merk dat we het steeds hebben over “hij wil behandeling” versus “slachtoffers willen veiligheid”, maar niemand benoemt dat maanden in een gewone cel zonder passende zorg ook de boel verhardt en dan komt ie straks nóg ontregelder terug de maatschappij in. Dit is niet soft doen, dit is gewoon energiehuishouding: als je iemand laat stagneren in frustratie en angst, dan kweek je precies het risico waar iedereen bang voor is. En die oproep van de advocaten is prima, maar waarom is er geen keiharde norm: tbs = plek binnen X weken, anders is het hele systeem één grote lekke band.