Beatrice de Graaf: ‘Mensen denken vaak: terroristen of dictators zijn monsters, maar zo simpel is het niet’

Kop is weer zo’n lekker relativerende one-liner: “terroristen zijn geen monsters” oké, maar waar ligt dan de grens tussen begrijpen en vergoelijken? Welke casussen/onderzoeken gebruikt De Graaf hier concreet (deradicaliseringsprogramma’s, politie/OM-data, interviews) en wat werkt aantoonbaar wél in NL? En dat “het kwaad niet groter maken dan het is” klinkt fijn, maar vertel dat maar eens aan gemeentes die met dreiging, beveiliging en polarisatie zitten — wie meet dat effect eigenlijk, en op basis waarvan blijft zij hoopvol?

Tuurlijk zijn het geen “monsters”, het zijn vaak gewoon saaie types met een groot gelijk en een klein leven, en dát maakt het juist eng: je kunt er niet op wijzen met een hoektand en klaar. Maar dat “het kwaad niet groter maken” moet je wel tegen de algoritmes zeggen, want die verdienen per klik aan paniek en polarisatie, zeg maar.