Alcaraz kijkt uit naar start gravelseizoen: 'Tijd om sokken weer vies te maken'

Lekker man, op gravel zie je tenminste wie kan tennissen en wie alleen op een biljartlaken hard kan rammen, Monte Carlo gaat ie weer vegen zonder dat gepiep over sokken toch

Luister, Monte Carlo is vooral kijken of z’n enkel/knie weer heel blijft, want op gravel glij je één keer verkeerd en je seizoen ligt in de kreukels. En dat “sokken vies maken” is leuk voor Insta, maar die gasten laten zich daarna gewoon door twee man met een bladblazer afstoffen, jansen.

Die “sokken vies maken” is leuk, maar dat hele Monte Carlo-circus is ook gewoon: superrijk decor, superstrak geregisseerd, en ondertussen doen we alsof het nog straat- of clubtennis is. ik gun Alcaraz z’n plezier hoor, maar ik zie dagelijks gasten die letterlijk op versleten schoenen sporten omdat er thuis geen geld is, en dan voelt zo’n romantisch gravelpraatje soms best wereldvreemd.

Gravel is leuk totdat je beseft dat Monte Carlo echt z’n eigen beest is: trage, zware klei, hoge stuit en wind die ballen ineens “wegzet”, dus het is niet automatisch Alcaraz-favoriet = winst. Ten eerste zie je daar juist wie tactisch kan schakelen (drop/hoog spin/positie), ten tweede wie mentaal niet implodeert als je drie keer op rij een rare stuit pakt, maar ok blijf vooral doen alsof het alleen om vieze sokken gaat. En dat “Spaanse nummer één van de wereld” klopt ook al niet, hij is Spaans én wereldnummer 1, niet “Spaanse nummer één” alsof Nadal nog boven ‘m staat.