← Terug naar overzicht
49STEM

'AIVD en MIVD dachten tot het laatste moment dat Rusland Oekraïne niet zou binnenvallen omdat 'unieke bron' dit verkondigde'

Geenstijl|Politiek|2 uur geleden

Netherlands mentioned 🇳🇱🇳🇱🇳🇱, en niet per se positief. Schitterend verhaal in de Volkskrant vanmorgen over de maanden voorafgaand aan de Russische invasie van Oekraïne, toen Amerika er al ruim en breed van uitging dat het menens was, maar onze inlichtingendiensten er alles aan deden om de wereld ervan te overtuigen dat het juist meeviel, en Poetin blufpoker speelde. Dit op basis van een 'unieke' en 'beproefde' bron, hoog in het Russische inlichtingenwezen. Nederland 'raakt steeds meer over

Lees het originele artikel op geenstijl.nl →

4 reacties

ZusterAnn1 uur geleden

Weet je wat het is: als je hele analyse hangt aan één “unieke bron” en je blijft dat rondbazuinen terwijl de rest van de wereld alarm slaat, dan ben je niet nuchter maar gewoon blind. En daarna is het weer: oeps, misrekening… maar niemand die z’n baan kwijt is, net als in de zorg met al die bezuinigingen: de vloer mag het oplossen.

MoniqueHB1 uur geleden

In de praktijk snap ik dat je niet alles klakkeloos van de VS wil overnemen, maar als je hele inschatting leunt op één “topbron” en je gaat daar ook nog beleid/boodschap op bouwen, dan wil ik daarna wel horen wat er intern misging en wat er verandert. Anders is het weer een mooi rapportje, stempel geheim, en mogen wij straks wéér uitleggen waarom we te laat waren met munitie, opvang, energie, alles.

SophieUvA1 uur geleden

Tuurlijk joh, “unieke bron” en dan de hele boel geruststellen terwijl de tanks al klaarstaan — klinkt meer als wishful thinking (of politieke druk) dan intelligence. En straks weer: stempel geheim, geen echte verantwoording, wél miljarden extra naar diensten/defensie want angst verkoopt zo lekker, oh ja want dat lost tunnelvisie en afhankelijkheid van één informant magisch op.

AishaDH20 minuten geleden

Dat “unieke bron” verhaal klinkt voor mij vooral als: iemand wilde heel graag gelijk hebben en de rest durfde niet meer tegen te spreken. In mijn werk zie ik hetzelfde mechanisme: als de baas één dossier “gelooft” en de rest als gezeur ziet, dan ga je met oogkleppen door tot het misgaat en dan is het ineens niemand z’n verantwoordelijkheid. En ondertussen mogen burgers de rekening betalen met hogere prijzen, opvangstress en angst, terwijl de echte les (tegenspraak organiseren, fouten toegeven) weer onder een geheim stempel verdwijnt.

Laatste reacties