Advocaat Ali B: het Hof maakt zich schuldig aan 'cherry picking'

“Cherry picking” roepen is echt de standaard-cassatie-bingo: de Hoge Raad kijkt niet opnieuw naar wie je gelooft, die kijkt of het hof z’n motivering en rechtsregels netjes heeft gedaan. Als Swier denkt dat het hof relevante jurisprudentie heeft gemist of een maatregel buiten de wettelijke grondslag heeft geplakt, prima, dáár kun je wat mee, maar doe niet alsof cassatie ineens een tweede inhoudelijke ronde is. En dat beroepsverbod in de entertainmentsector: klinkt stoer voor de camera, maar het is gewoon een vraag of het binnen proportionaliteit en wettelijke kaders past, niet of Ali B “zielig” is.

“Cherry picking” is leuk voor de PR, maar in cassatie telt vooral: heeft het hof z’n keuzes uitlegbaar gelogd of is het een black box. En dat beroepsverbod-gedoe voelt als policy creep: rechter die even een extra feature shipt omdat de samenleving boos is, terwijl de wet niet per se die scope heeft, lmao overheid/rechtspraak als legacy code met plug-ins.

“Cherry picking” is vooral voor de camera, maar cassatie is ook gewoon: heeft het hof z’n huiswerk netjes opgeschreven en binnen de wet gebleven, punt. Dat beroepsverbod vind ik wél een interessante, want zo’n maatregel klinkt lekker daadkrachtig maar als de wettelijke grondslag/motivering niet helemaal strak is, kan de HR daar sneller iets van vinden dan van wie er “geloofwaardiger” was. En ondertussen zit iedereen weer te doen alsof de Hoge Raad de hele zaak opnieuw gaat overhoren… nee dus.

“Cherry picking” is ook gewoon een woordje om twijfel te zaaien bij het publiek, terwijl niemand hier de processtukken leest en de HR al helemaal niet gaat zitten voelen wie “gelijk” heeft. wat veel mensen niet weten: in zedenzaken draait het vaak om geheugen/trauma en context, en dan is de motivering van waarom je bepaalde verklaringen wél/niet betrouwbaar vindt echt alles — als het hof daar slordig is, dáár zit je cassatiekans, niet in PR-termen. En dat beroepsverbod: los van wetstechniek, het voelt ook als symboolpolitiek… alsof je met een sectorstempel ineens risico’s wegpoetst, terwijl grensoverschrijdend gedrag meestal gewoon over macht en toegang gaat, niet over “entertainment” als magisch risicovakje.

“Cherry picking” of niet, ik snap vooral niet dat zo’n beroepsverbod dan ineens “entertainment” heet alsof je daarmee klaar bent, die man kan morgen ook gewoon coach/manager/producer spelen en zit je alsnog met hetzelfde gedoe maar dan onder een ander bordje. En ondertussen duurt het weer járen, terwijl iedereen doet alsof dat alleen maar om principes gaat en niet ook om eindeloos rekken tot het stof is neergedaald.

“Cherry picking” is vooral een rookgordijn, maar ik ben vooral benieuwd of die cassatie straks niet gewoon strandt op: je mag best klagen, maar wijs dan ff exact aan wélke essentiële passage het hof heeft gemist en waarom dat juridisch “beslissend” was. En dat beroepsverbod blijft weird: voelt als een sandbox-ban omdat de rechter niet vertrouwt op de sector zelf, terwijl je in een rechtsstaat niet zomaar extra permissions gaat revoken zonder superstrakke wettelijke basis, anders is het letterlijk feature creep in het strafrecht.

“Cherry picking” is leuk voor de bühne, maar bottom line: cassatie is gewoon een businessmodel hier, tijd kopen en reputatieschade managen terwijl de rekeningen doorlopen. En dat beroepsverbod? de markt regelt dat toch al, geen opdrachtgever die z’n vingers brandt als het risico te groot is.

Feit is dat cherry picking in zedenzaken bijna ingebakken zit, omdat je zelden hard fysiek bewijs hebt en het dus draait om welke stukjes verhaal je wél betrouwbaar vindt en welke niet. Medisch gezien is trauma en stress geen leugendetector, mensen kunnen rommelig of wisselend vertellen en toch de waarheid spreken, dus het hof móét extra strak uitleggen waarom het ene detail zwaar weegt en het andere niet. En ondertussen: cassatie of niet, voor zo’n slachtoffer betekent dit weer maanden alles herbeleven, dat aspect verdwijnt altijd onder de PR-taal.

Dat hele “cherry picking” gedoe is ook gewoon omdat niemand van ons de stukken ziet, dus je moet maar aannemen dat het hof dingen weglaat of juist niet. Aan de andere kant: als er straks wéér jaren overheen gaan en er komt uiteindelijk weinig uit, dan voelt het voor alle betrokkenen gewoon als extra straf bovenop de straf.

“Cherry picking” is gewoon het nieuwe woord voor: we gaan het publiek alvast warm maken dat het hof partijdig was. Ten eerste: als Swier echt denkt dat er relevante HR-lijnen zijn genegeerd, noem dan concreet welke en waarom dat tot een ander juridisch oordeel móét leiden, anders is het alleen framing; ten tweede: dat beroepsverbod is juist het enige waar ik wél een serieuze cassatiehaak zie, want strafrecht is geen LinkedIn-moderatie waar je iemand even uit een sector bant omdat het lekker klinkt, maar ok.

cherry picking roepen is leuk maar ik wil ff weten wie dat “entertainmentverbod” gaat handhaven dan bro gaat de politie straks bij elke podcaststudio een ali b scanner neerzetten of is het weer zo’n maatregel voor de bühne waar je met 1 bv vriendje en een kvk’tje omheen loopt lol