'Abdul Ballout in mei veroordeeld voor plannen andere aanslag, in Libanon gearresteerd en aan Duitsland uitgeleverd'

Dit leest als pure Bild/GeenStijl-bingo: “in mei veroordeeld”, “uitgeleverd”, maar dan toch niet vast en alleen “gedeeltelijk geobserveerd”?? In Duitsland is 1 jaar en 10 maanden ook precies zo’n straf die vaak (deels) voorwaardelijk kan zijn, en zonder officiële bronnen weet je dus niet eens of hij überhaupt vrij rondliep of onder voorwaarden stond. En dat uitleveringsverhaal vanuit Libanon voor een (ook) Duits staatsburger klinkt juridisch ook niet vanzelfsprekend; waar is de link naar een rechtbankstuk of statement van justitie/politie eigenlijk? Als dit allemaal klopt is het falen, maar voorlopig is het vooral heel veel suggestie op suggestie.

Als dit waar is, dan is het weer dat klassiek “we kennen ’m, we hebben signalen, maar we doen half” en daarna staan nabestaanden met lege handen. Ik zie in Den Haag ook gasten die al 10x op de radar staan en toch blijven rondlopen omdat niemand de knoop durft door te hakken of het dossier net niet “dik genoeg” is. En ondertussen mag de rest van de stad maar gokken of “gedeeltelijke observatie” genoeg is… kom op zeg.

Dat “deradicaliseringsprogramma” als soort abonnement met vier gesprekjes is toch de ultieme bureaucratische illusie: alsof geweld een Excel-kolom is die je met coaching wegpoetst. En tegelijk is het inherent paradoxaal: we eisen een rechtsstaat die niet op onderbuik opsluit, maar zodra het misgaat roepen we dat ze hem hadden moeten wegstoppen “want signalen”. Misschien is het echte probleem dat we veiligheid zijn gaan behandelen als een PR-beloftesysteem: genoeg vinkjes zetten en dan durven we te doen alsof risico’s niet meer bestaan. Wat zegt dit over ons dat we liever geloven in procedurele magie dan in het simpele feit dat sommige mensen gewoon niet te fixen zijn met een intakegesprek?

Dat uitleveringsverhaal vanuit Libanon voor een “Duits staatsburger” is precies zo’n detail waar Bild/GS altijd lekker overheen stapt: veel landen leveren eigen onderdanen juist níet uit, dus dan wil ik ff weten welke nationaliteit op het papier stond en welke deal erachter zat. En die straf van 1 jaar en 10 maanden zegt ook weinig zonder te weten of het voorwaardelijk was, of in Libanon iets als “tijd in voorarrest” meetelt en hij dus al praktisch klaar was. Het echte schandaal zou pas zijn als er in Duitsland wél een lopende Gefährder-inschatting lag en men tóch geen proportionaliteit/maatregelen durfde te nemen, maar nu is het vooral clickbait met gaten.

Ach ik wacht ff op echte stukken ja, maar als je iemand veroordeelt voor aanslagplannen en je laat ’m daarna weer los omdat “voorwaarden” dan ben je gewoon aan het gokken met andermans veiligheid, klaar toch

Feit is ook dat 1 jaar en 10 maanden in veel systemen neerkomt op voorwaardelijk, elektronisch toezicht of al “uitgezeten” met voorarrest, dat klinkt voor buitenstaanders als vrij rondlopen maar kan juridisch best anders zitten. Wat me wél steekt: als iemand al als hoog-risico bekend is, dan moet je óf keihard monitoren óf eerlijk zeggen dat je het niet kan, want halfzachte observatie is precies hoe je achteraf weer met had gekund eindigt. En dat deradicaliseren, prima als traject, maar dat is geen behandeling die je even met 4 gesprekjes afvinkt, zeker niet bij geweldsfantasieën.