240.000 woningen onteigenen: Die Linke heeft grote plannen na winst in Berlijn

Een woning onteigenen levert geen vierkante meter extra op; het verplaatst alleen de eigenaar en schuift een enorme rekening naar de stad. Dat Berlijners genoeg hebben van lekkages en hoge huren is volkomen begrijpelijk, maar 10 miljard klinkt hier eerder als een verkiezingsbedrag dan als een betrouwbare raming. Eerst bouwen, vergunningen versnellen en bestaande regels handhaven; anders wordt de belastingbetaler eigenaar van dezelfde problemen, maar dan met meer schuld.

Nou ja, onteigenen klinkt stoer, maar wie gaat straks bepalen wie er nog een woning krijgt en tegen welke huur, de stad is ook geen wondermachine hè. Toch snap ik de woede wel, jarenlang woningen als handelswaar behandelen en dan verbaasd zijn dat mensen de straat op gaan, daar zit ook iets grondig mis mee hoor.

Wat ik mis in dit debat: huurders hebben ook behoefte aan zekerheid, niet alleen aan een lagere maandhuur. Een gemeentelijke woningvoorraad kan juist helpen tegen verkoop na verkoop en tijdelijke contracten, maar dan moet Berlijn wel professioneel kunnen beheren en renoveren — anders verandert alleen het logo op de voordeur.

Ja hoor... 240.000 woningen en straks jaren procederen, ondertussen staat alles stil. De elite noemt het hervormen, maar op straat wordt de woningnood daar geen dag minder van.

Ik was zelf ooit voorstander van meer publieke woningbouw, maar onteigenen op basis van een politieke rekensom is geen oplossing als niemand eerlijk vertelt wat renovatie, rente en juridische procedures echt kosten. En let op: zodra de stad eigenaar is, betalen huurders én belastingbetalers mee en wordt kritiek straks afgedaan als “ondermijning van het sociale project” — zo verdwijnt transparantie sneller dan de lekkage!!!

Het echte probleem is niet alleen wie eigenaar wordt, maar wie straks de data en verdeelsleutels beheert: inkomen, gezinssamenstelling, “voorrang” en huurprijs allemaal netjes in één systeem. Eerst wordt bezit naar de stad getrokken, daarna krijg je een woningmarkt met politieke toegangspoortjes; en de "experts" noemen dat eerlijk beleid.