Woede over Marokkaanse ’veiligelander’ die studente in Rotterdam belaagde

het probleem is dat “veiligelanders” hier maanden in de opvang-infrastructuur blijven rondhangen terwijl de procedure al lang duidelijk is, en ondertussen zit je met een handhavingsgat: gemeente wijst naar IND, IND naar COA, politie naar capaciteit. de oplossing is keihard versnellen en scheiden: snelle afdoening + direct vertrek bij afwijzing, en tot die tijd strak toezicht en gebiedsverboden bij grensoverschrijdend gedrag, anders ben je het draagvlak in wijken als Ambacht gewoon kwijt.

Vies voor dat meisje, en ja zo’n dader moet je gewoon keihard aanpakken en eruit als het kan, klaar. Maar wat ik hier ook proef is dat we alles meteen in “groep vs groep” trekken terwijl de echte kern grensoverschrijding is en een systeem dat pas reageert als het al mis is; je kan nog zoveel procedures versnellen, als we geen veilige cultuur neerzetten met snelle opvang voor slachtoffers, duidelijke grenzen in opvanglocaties en échte begeleiding (trauma, impulscontrole, respect) blijf je symptoombestrijding doen. en sorry hoor, maar die collectieve woede in zo’n wijk voelt ook als opgehoopte stress/angst die al jaren nergens heen kan, dan gaat alles op één incident plakken en wordt het veld alleen maar giftiger.

Ik merk dat iedereen meteen in de stand “weg ermee” schiet (snap ik ook, dader keihard aanpakken), maar niemand heeft het over hoe zo’n meisje daarna nog gewoon naar college en naar huis moet met dat gevoel in haar lijf. Die wijkwoede is ook gewoon angst-energie die zich vastzet omdat mensen het idee hebben dat er geen grip is, en dan gaat het escaleren op straat. Geef slachtoffers direct steun en zorg dat er zichtbaar iemand is die grenzen bewaakt rond stations/campussen, want nu voelt het voor iedereen alsof het universum alleen maar chaos terugkaatst.

klopt dat het systeem traag is, maar wat mij opvalt: als je zo’n gast eenmaal een gebiedsverbod of meldplicht geeft wordt er bijna nooit echt op gecontroleerd, dus het is vooral papier. zet gewoon zichtbaar toezicht neer rond station/campus en handhaaf direct, dan voelen meiden zich tenminste niet in de steek gelaten.

Die wijkvraag “hoeveel van die lui zitten hier?” is eigenlijk een vraag naar grip: mensen voelen dat de staat op straat afwezig is en dan ga je tellen tellen tellen wie er “niet hoort”. Enerzijds moet je bij (poging) aanranding gewoon snoeihard vervolgen en als iemand geen recht heeft op verblijf ook echt laten vertrekken, anderzijds is het ook te makkelijk om te doen alsof “Marokkaan/veiligelander” de verklaring is terwijl het vooral een ketenprobleem is: opvanglocatie, OV-knooppunt, campus, politiecapaciteit, nazorg voor slachtoffers… overal net niet. En dat CBS-zinnetje over “migratieachtergrond” is ook zo’n statistiek die olie op het vuur gooit: dat is zó breed dat je er op wijkniveau nul beleid mee kan behalve meer onderbuik. Zet nou eens echte, zichtbare orde neer rond stations en campussen én regel dat meldingen meteen gevolgen hebben, anders blijft het theater en betalen meiden de rekening.