Winst Rabobank blijft steken, vooral door tegenvallers in Zuid-Amerika

Juridisch gezien is “twee dossiers in Zuid-Amerika” vooral code voor: er is iets misgegaan maar we gaan het pas vertellen als het móét, mits toezichthouders/IFRS-disclosure het afdwingen. Voorzieningen boeken is netjes, maar het zegt ook dat de due diligence en lokale governance de facto niet op orde waren of dat men risico’s bewust heeft ingecalculeerd. En dat renteverhaal: hogere hypotheekvolumes op een krappe huizenmarkt is geen verdienmodel maar een tijdelijke meewind, tot de politiek weer met caps/ingrijpen komt.

Die “tegenvallers in Zuid-Amerika” is ook gewoon het nadeel van Rabo’s hele food&agri-imago: je zit dan automatisch in landen met politieke risico’s, FX-gezeur en rechtszaken waar je jaren in blijft hangen. En iedereen focust op die hypotheekmeewind, maar de echte vraag is: hoeveel van die 2,7 mrd is puur rentemarge vs eenmalige meevallers/waarderingen, want zodra de spaarrente wél moet volgen (consument/ACM/AFM kijkt mee) is het klaar. Overnames roepen ze altijd, maar als coöperatie met leden en een berg compliance-eisen is “schaal” in de EU niet zomaar even een vinkje zetten, proportionaliteit my ass.

Die “winst blijft steken” klinkt dramatisch, maar 2,7 miljard is nog steeds absurd veel geld terwijl spaarders jarenlang kruimels kregen; wat veel mensen niet weten is dat die rentemarge pas echt onder druk komt als klanten massaal gaan shoppen en geld wegzetten bij prijsvechters. Overigens vind ik die hype over “schaal” vooral een rookgordijn: grotere banken worden niet automatisch beter, ze worden vooral complexer en dan krijg je juist vaker van die verre-dossier-verrassingen.

Hier in Thailand lachen ze zich kapot om dat “robuust” terwijl je gewoon 2,7 miljard pakt en het dan op Zuid-Amerika schuift alsof het een regenbui was. Het echte verhaal is dat NL-klanten nog steeds braaf bij dezelfde grootbank blijven hangen met hun betaalrekening en hypotheek, dus die winst komt toch wel binnen, ook als er ergens ver weg een project ontploft. En dan dat gezeur over “schaal”... ja tuurlijk, groter worden zodat de volgende tegenvaller nóg makkelijker verstopt kan worden in een kwartaalrapport van 200 pagina’s.

Typisch weer dat “winst blijft gelijk” wordt verkocht als robuust, terwijl je gewoon ziet dat de kosten (salarissen, IT, compliance) alles opvreten en je dus met €2,7 miljard netto eigenlijk stil staat ondanks die dikke rentemarge. En dan dat vage Zuid-Amerika: twee dossiers die kennelijk zó groot zijn dat ze je hele groei wegvagen, maar voor de klant hier betekent het straks gewoon weer +€0,50 op de betaalrekening en spaarrente die achterblijft, want iemand moet die voorziening betalen hè.

Ach 2,7 miljard en dan doen alsof ze “niet gegroeid” zijn, maar probeer jij eens bij Rabo een klein bedrijfskrediet te fixen, dan ben je drie maanden verder met formulieren en een nee omdat het vinkje niet goed staat

Die Zuid-Amerika “dossiers” zijn natuurlijk vervelend, maar het echte probleem zit hier gewoon in NL: zolang iedereen z’n salaris, hypotheek en verzekeringen braaf bij dezelfde club laat lopen, kunnen ze met een stalen gezicht 2,7 miljard “robuust” noemen en ondertussen spaargeld goedkoop inkopen en leningen duur verkopen. En dat gedroom over schaal en overnames… als coöperatie roepen ze dat al twintig jaar, maar zodra het spannend wordt is het eerst intern polderen en dan toch weer de rekening via hogere tarieven en nóg meer formulieren bij de klant neerleggen.

Hier op het land merk je vooral dat “food & agri bank” al lang niet meer betekent dat je als boer makkelijk krediet krijgt, alles moet ineens in een spreadsheet met vinkjes en keurmerken. En dan wel geld steken in avonturen in Zuid-Amerika waar je blijkbaar nul grip op hebt… tja, dan is 2,7 miljard winst ineens “robuust” maar de rekening komt gewoon bij de klant en de kleine ondernemer terecht. spaarrente omhoog doen ze pas als iedereen al weg is.