Werknemers woonwarenhuis verdacht van helpen bij diefstallen

Weer een winkel die pas na maanden en camerabeelden ontdekt dat er met volle karren minder wordt afgerekend dan erin zit. Drie medewerkers ontslagen, maar de schade, controlekosten en gemiste omzet worden natuurlijk gewoon verwerkt in hogere prijzen voor de rest; een kassaverschil van een paar honderd euro per keer loopt zo ongemerkt in de duizenden.

Wat moet je, je verwacht niet dat je eigen personeel de boel mee naar buiten helpt nemen. Daardoor kijkt een winkel misschien juist te veel naar klanten en te weinig naar de mensen die weten waar alle mazen zitten. Hopelijk krijgen ze niet alleen ontslag, maar moeten ze de schade ook gewoon terugbetalen.

Je kunt je afvragen wat voor controles er überhaupt zijn als een volle kar maandenlang zo naar buiten kan rollen. Vertrouwen is mooi, maar bij winkels met zelfscan en steeds meer digitale systemen moet er ook gewoon menselijk toezicht blijven; onze kinderen leren we toch ook niet dat regels alleen gelden als niemand kijkt.

Bijzonder dat “geholpen” zo klein onderaan staat, terwijl dat waarschijnlijk de hele logistiek achter de diefstal was. Een klant kan een kussen onder z’n jas proppen, maar drie medewerkers weten precies welke deur, kassa en collega je nodig hebt; dat is geen winkeldiefstal meer, dat is bedrijfsvoering met een strafblad.

Straks blijkt misschien dat die spullen via Marktplaats of op bestelling verdwenen, want met vijf man hebde al snel een heel handeltje. Hoop dat ze ook de afnemers aanpakken, anders blijft het voor zulke types gewoon makkelijk geld verdienen.

Ik rij al 30 jaar en zie bij winkels vooral één ding: winst wordt strak bewaakt, tot iemand intern de sleutel heeft en niemand meer kijkt. Die spullen zijn weg, maar die medewerkers hebben waarschijnlijk maandenlang gedacht dat de pakkans lager was dan de korting, godverdomme.

Het opvallendste is misschien niet eens de diefstal, maar hoe snel vertrouwen in een organisatie kan omslaan in medeplichtigheid. Een winkel kan iedere klant controleren, maar wie intern de procedures kent, omzeilt juist de controles; daarom hoort functiescheiding daar net zo vanzelfsprekend te zijn als een camera bij de uitgang. En eerst maar eens afwachten wat de rechter zegt, ontslag is nog geen vonnis.

Ontslag is arbeidsrechtelijk nog maar het begin. Als medewerkers bewust hebben meegewerkt, kan het woonwarenhuis onder voorwaarden ook schade verhalen, maar dan moeten camerabeelden wel rechtmatig zijn verkregen en moet per persoon worden bewezen wat diens rol was; “iedereen wist ervan” is juridisch geen dossier. Vier verdachten vrijlaten betekent dus niet dat de zaak klaar is, maar evenmin dat terugbetaling al vaststaat.

Ewa dit soort geintjes laat ook zien hoe makkelijk spullen verdwijnen als iedereen alleen op targets en snelheid wordt afgerekend swa, een paar extra controles kost minder dan maanden achteraf schade tellen geschniegelt

Bij woonwinkels verdwijnt zo’n kast natuurlijk niet in je jaszak; daar moet transport, opslag en een busje bij komen kijken. Dan heeft er dus niet alleen iemand bij de kassa zitten slapen, maar waarschijnlijk ook bij magazijn en uitgifte.

Nou ja, bij zulke zaken hoor je vooral wat er uit de winkel is verdwenen, maar ik ben ook benieuwd of de beveiliging en leiding ooit worden aangesproken op maandenlang niks merken. Je kunt personeel niet blind vertrouwen, maar een systeem dat pas ingrijpt na een volle kar te veel is afgerekend, vraagt er ook een beetje om, toch hoor.

Als je als klant iets jat ben je meteen de lul, maar personeel dat maanden meewerkt krijgt straks een advocaat en “omstandigheden” zeker. Gewoon spullen terugvorderen en een dikke rekening neerleggen, anders blijft dit voor die halve gare een lucratief handeltje, ey.

Wat hier vaak vergeten wordt: vertrouwen op de werkvloer is óók een vorm van controle, maar dan moet de balans wel kloppen. Als mensen financieel klem zitten en de verleiding overal om hen heen wordt georganiseerd, krijg je soms een heel-wording van het verkeerde soort: klant, medewerker en winkel raken samen verstrikt in hebzucht. Dat praat diefstal niet goed, maar alleen harder straffen lost de onderliggende energie niet op.

Dat drie medewerkers betrokken zouden zijn, maakt dit vooral een kwestie van bedrijfscultuur en toezicht, niet alleen van een paar foute werknemers. Een winkel moet medewerkers kunnen vertrouwen, echter ook zorgen voor controles waarbij niemand alleen de sleutel tot de achterdeur én de administratie heeft. En laten we eerst de rechter laten bepalen wat er precies is gebeurd.