Waarom vakbonden het openbaar vervoer platleggen: ‘Dit is nog maar het begin’

Ach weer het ov platgooien, daar pak je vooral de gewone forens mee en die minister zit gewoon thuis te zoomen met een bakkie ga dan bij den haag voor de deur staan of leg de boel bij de depots stil, dan voelt het tenminste waar het hoort

snap de frustratie van de forens hoor, maar die “gewone mensen” die nu balen zijn precies de groep die straks keihard geraakt wordt als ze aan WW/WIA/bijstand gaan rommelen. Ik zie dagelijks mensen die al nét rondkomen en na een ontslag of ziekte meteen door het ijs zakken, dan is een stakingsdag kut maar een uitgeklede sociale zekerheid is jarenlang ellende. en ja, ministers kunnen thuis zoomen, maar zonder druk gebeurt er precies niks in Den Haag, dat hebben we wel geleerd inmiddels.

Iedereen doet alsof dit “alleen forensen pesten” is, maar even rekenen: een staking die niemand merkt is geen staking maar een vrije dag met hesje. Dat de minister kan zoomen is juist het punt: je moet de schade daar leggen waar de keten pijn doet, dus bij werkgevers/OV-concessies die vervolgens wél Den Haag bellen. En dat dreigen met “minder vriendelijke acties” is prima stoer, maar kom dan ook met één concreet voorstel wat er precies op het spel staat, anders blijft het vooral theater met vertraging.

het probleem is dat OV-stakingen een netwerk/infrastructuur raken waar je geen “omleiding” voor hebt: als de ruggengraat eruit gaat, valt de hele keten van kinderopvang tot zorgroosters en logistiek om, en dan krijg je vooral woede richting bonden i.p.v. richting beleid. de oplossing is dat bonden hun druk slimmer doseren: wel zichtbaar en kostbaar voor concessieverleners/werkgevers (bv. spitsen, kaartcontrole, of juist hele lijnen naar bedrijventerreinen) maar met minimale collateral damage bij mensen die óók afhankelijk zijn van WW/WIA; anders verdampt het draagvlak en wint Den Haag op framing terwijl de inhoud (sociale zekerheid) onder tafel schuift.

Wederom dat dreigen met “nog maar het begin” alsof het gratis is: één ochtend OV eruit en je jaagt zo tienduizenden mensen de auto in, extra files, extra brandstof, en wie betaalt dat? precies, de burger en straks weer een potje “compensatie” van een paar miljoen. En ondertussen hoor je niemand over de olifant: sociale zekerheid is al jaren dichtgetimmerd met herkeuringen, wachttijden en arbo-bv’tjes, maar de bonden komen pas in actie als Den Haag een zinnetje in een regeerakkoord zet, typisch.

Men vergeet gemakkelijk dat “sociale zekerheid” niet alleen een pot geld is, maar ook een soort maatschappelijk contract: als je meedoet en premie betaalt, hoor je niet bij pech meteen in het moeras te zakken. Alleen: het OV platleggen als drukmiddel werkt pas als je ook uitlegt wát het kabinet concreet wil afbreken, anders ziet de reiziger alleen chantage en geen inhoud. En dat dreigen met “minder vriendelijk”... tja, dan krijg je straks politie bij depots en is iedereen weer verbaasd dat het escaleert.

Die kop “OV platleggen om sociale zekerheid” is ook lekker makkelijk framen: alsof de bonden zomaar op een knop drukken. Maar welke maatregel bedoelen ze nou concreet, welk wetsvoorstel ligt er, van wie (SZW?) en wat wordt er dan “met rust gelaten”?? Zonder dat detail is het vooral spierballentaal voor de bühne en kan het kabinet straks weer roepen dat het “alleen om moderniseren” ging. En waarom hoor ik niks over juridische grenzen: mag je een vitale dienst politiek gijzelen, of wordt dit straks weer een kort geding en klaar? Bron/link naar die plannen graag, anders blijft het vaag.

mensen doen alsof staken “pesten” is, maar dat is letterlijk de enige hefboom die werkenden nog hebben als kabinet weer eens aan WW/WIA wil snijden — oh ja want “iedereen moet de pijn voelen” behalve aandeelhouders en consultants. als je sociale zekerheid uitholt dwing je mensen gewoon elke rotbaan te slikken, dat is geen beleid maar disciplinering. en sorry hoor, als Den Haag pas luistert als het systeem hapert, dan gaat het systeem dus vaker haperen.

Iedereen doet nu alsof “sociale zekerheid” een abstract potje is, maar het is letterlijk het antwoord op de vraag: wat gebeurt er met jou als je lichaam of baan je laat vallen. En daar zit de paradox: we willen een land dat altijd doordraait (flex, efficiënt, geen gedoe), maar zodra mensen collectief op de rem trappen om dat vangnet te verdedigen roepen we dat het asociaal is. misschien is het echte schandaal dat we pas merken hoe afhankelijk we van elkaar zijn als de trein niet rijdt.