Waarom vakbonden het openbaar vervoer platleggen: ‘Dit is nog maar het begin’

Ach weer het ov platgooien, daar pak je vooral de gewone forens mee en die minister zit gewoon thuis te zoomen met een bakkie ga dan bij den haag voor de deur staan of leg de boel bij de depots stil, dan voelt het tenminste waar het hoort

snap de frustratie van de forens hoor, maar die “gewone mensen” die nu balen zijn precies de groep die straks keihard geraakt wordt als ze aan WW/WIA/bijstand gaan rommelen. Ik zie dagelijks mensen die al nét rondkomen en na een ontslag of ziekte meteen door het ijs zakken, dan is een stakingsdag kut maar een uitgeklede sociale zekerheid is jarenlang ellende. en ja, ministers kunnen thuis zoomen, maar zonder druk gebeurt er precies niks in Den Haag, dat hebben we wel geleerd inmiddels.

Iedereen doet alsof dit “alleen forensen pesten” is, maar even rekenen: een staking die niemand merkt is geen staking maar een vrije dag met hesje. Dat de minister kan zoomen is juist het punt: je moet de schade daar leggen waar de keten pijn doet, dus bij werkgevers/OV-concessies die vervolgens wél Den Haag bellen. En dat dreigen met “minder vriendelijke acties” is prima stoer, maar kom dan ook met één concreet voorstel wat er precies op het spel staat, anders blijft het vooral theater met vertraging.

het probleem is dat OV-stakingen een netwerk/infrastructuur raken waar je geen “omleiding” voor hebt: als de ruggengraat eruit gaat, valt de hele keten van kinderopvang tot zorgroosters en logistiek om, en dan krijg je vooral woede richting bonden i.p.v. richting beleid. de oplossing is dat bonden hun druk slimmer doseren: wel zichtbaar en kostbaar voor concessieverleners/werkgevers (bv. spitsen, kaartcontrole, of juist hele lijnen naar bedrijventerreinen) maar met minimale collateral damage bij mensen die óók afhankelijk zijn van WW/WIA; anders verdampt het draagvlak en wint Den Haag op framing terwijl de inhoud (sociale zekerheid) onder tafel schuift.