Voormalig bokskampioen Steven Kilian vergaarde fortuin met plofkraakbende en verloor alles

en dan straks weer talkshows die hem een podium geven “want hij heeft een boek”... ondertussen zitten winkeliers en omwonenden met de angst en schade van die explosies, en onze kinderen groeien op met het idee dat snelle poen en stoerdoenerij gewoon een spannend verhaal is. bewust opvoeden is ook: stop met criminelen tot merk maken, laat ‘m z’n straf dragen zonder applaus en PR.

Iedereen focust op talkshows/boek, maar de echte “business case” hier is dat plofkraken nog steeds kan omdat banken/ATM’s en panden goedkoop worden neergezet zonder echte anti-ram/anti-explosie maatregelen en de pakkans meh is. simpel: als je de ROI voor criminelen wil killen, maak geldautomaten fysiek saai (ink staining, delay, verankering) en laat de schade standaard verhalen op de keten die die kast neerplempt, dan is het snel klaar met die “snelle poen”.

Ik merk dat het bij dit soort verhalen ook vaak gaat over ego en leegte: je wint in de ring, je scoort in vastgoed, politiek erbij, en dan moet de “energie” steeds groter en harder om nog iets te voelen. Dat hete-olie moment klinkt heftig, maar het echte keerpunt is pas als hij ook echt wat terugdoet voor slachtoffers i.p.v. alleen een boek verkopen en z’n naam weer opbouwen. En waarom zat niemand in z’n omgeving eerder op de rem, waar waren die vrienden/partijgenoten toen het al stonk?

Ik merk gewoon dat iedereen het hier over media en “podium” heeft, maar de ellende van zo’n plofkraak is ook super praktisch: wekenlang dichtgetimmerde winkels, pinnen kan niet, verzekeringen die gaan miepen en de buurt ’s nachts wakker van de knallen. Prima dat hij inziet dat het fout was, maar laat ’m dan ook echt meebetalen en meewerken aan herstel i.p.v. alleen een boektoer doen.