VIDEO. Man steekt drie vrouwen neer in Parijs, roept: "Allah heeft het mij bevolen"

Altijd hetzelfde riedeltje: “verwarde man” zodra er Allah bij geroepen wordt, alsof religieuze taal ineens niet meer telt als motief maar als symptoom. Paradoxaal genoeg is dat ook een soort gemakzuchtige verdoving: we hoeven dan niks te zeggen over de ideologie én niks over de GGZ, want het verdwijnt in een mist van labels. En intussen zijn het gewoon drie vrouwen op straat die het moeten bekopen, wat zegt dit over ons dat we pas willen duiden als het in een net hokje past??

Feit is: iemand die tijdens zo’n aanval roept dat God of Allah het beveelt, kan óók gewoon psychotisch zijn, dat sluit ideologie niet uit maar maakt het onderzoek juist lastiger. In de spreekkamer zie je dat religieuze taal dan vaak het jasje is van wanen, terwijl de agressie en het wapen het echte risico zijn, en daar faalt de keten vaak al eerder. En ondertussen zitten die drie vrouwen, zeker als er een zwangerschap bij zit, met maanden herstel en trauma terwijl wij online vooral ruzie maken over het label.

Die quote “C’est Allah qui m’a ordonné” wordt nu als bewijsstuk rondgeslingerd, maar waar is de onbewerkte video/audio en wie heeft ’m echt geverifieerd? Le Figaro vs NOS en dan “onsamenhangend” erbij: was dit één zin of een hele wartaal waar iedereen precies dát ene fragment uitknipt. En nog iets: waarom meteen zo’n brede alinea over “reeks incidenten in Europa” terwijl we nog nul weten over identiteit/achtergrond—dat is framing in real time, maar wie checkt dat? Bron naar het officiële politie-/procureurbericht uit Parijs graag, anders is het vooral social media + suggestie.

Het zij zo: “verward” of “ideologisch” is een valse keuze, want in de praktijk loopt dat door elkaar en daar kan je beleid dus óók op stuklopen. Wat me meer stoort is dat we na elk steekincident weer doen alsof dit een onvoorspelbare blikseminslag is, terwijl half Europa volloopt met mensen die allang in beeld zijn bij politie, zorg of beide; en toch lopen ze vrij rond tot het misgaat. En hulde voor die agent buiten dienst, maar het kan toch niet de bedoeling zijn dat toeval en heldenmoed onze veiligheidsstrategie vormen…

ik word vooral moe van dat media-ritueel: binnen een uur moet het óf “terrorisme” heten óf “verwarde man”, alsof dat elkaar uitsluit en alsof het voor die drie vrouwen ook maar één millimeter uitmaakt welk label er boven het proces-verbaal hangt. In mijn tijd bij de KLM gold: als iemand in de cockpit rare dingen roept, ga je niet eerst semantisch zitten filosoferen, dan haal je ’m uit de operatie en je zorgt dat ie niet nog een keer bij het systeem kan komen… en precies dát is hier het probleem in Europa: te veel bekende gevallen die van loket naar loket stuiteren tot het misgaat, en dan staan we weer met kaarsjes en “we wisten het niet”. En die held buiten dienst, top, maar het is toch van de zotte dat je veiligheid inmiddels afhankelijk is van toevallig een fitte vent met lef die net langsloopt.