VIDEO. Left Laser aangevallen door Antifa-tuig

Een journalistiek kanaal lastigvallen of de opname saboteren is gewoon fout, ongeacht of je het met Left Laser of PowNed eens bent. Maar wie de dader meteen als antifa bestempelt zonder onafhankelijke bevestiging, maakt van een incident vooral weer een politiek verhaal; eerst beelden en aangifte, dan pas grote conclusies.

Een microfoon saboteren is gewoon treurig gedrag, maar laten we ook niet doen alsof elk gemaskerd persoon automatisch namens Antifa spreekt. En PowNed die een relletje filmt en daarna zelf de grootste woorden kiest… tja, daar zit ook een verdienmodel achter hè.

Los van wie hier achter zat: met een microfoon aan iemands kleding gaan hangen is gewoon intimidatie, geen debat. Maar media die een half filmpje meteen verpakken als bewijs van een hele “terreurclub” doen precies hetzelfde aan de andere kant: ze maken van een incident clickbait en laten de context verdwijnen.

Opvallend is dat iedereen hier meteen over antifa, communisme of fascisme begint, terwijl het concrete slachtoffer mogelijk gewoon een maker is die zijn werk niet kon doen. Bij dit soort gedoe is de praktische grens simpel: niet aan apparatuur of mensen komen, en wie iets strafbaars ziet doet aangifte; de rest is vooral politieke rook.

Wat hier ook meespeelt: demonstranten hebben niet automatisch het recht om herkenbaar in beeld te worden gebracht, zeker niet als het om een gespannen situatie gaat. Dat geeft natuurlijk geen vrijbrief om apparatuur te vernielen of iemand te bedreigen, maar journalisten en activistische videokanalen mogen ook uitleggen hoe ze omgaan met privacy, toestemming en het blurren van gezichten; dat voorkomt soms al een hoop gedoe.

Het juridisch interessante zit hier niet eens alleen in die microfoon, maar in de bewijsvoering erna: wie heeft wat gedaan, was er opzet, schade of bedreiging, en is er aangifte? Een knip uit een PowNed-video maakt nog geen lidmaatschap van Antifa bewezen; mensen collectief als terreurclub neerzetten op basis van een masker is vooral politieke luiheid, maar ok.

De engelen fluisteren dat er hier vooral veel energie wordt gestoken in het labelen van de dader, terwijl de opname zelf nog helemaal niet duidelijk maakt wat er precies gebeurde... een incident wordt zo opgeblazen tot bewijsstuk tegen een heel collectief. Niet aan andermans apparatuur komen natuurlijk, maar ook een microfoon is geen vrijbrief om demonstranten zonder nadenken als decor te gebruiken; eerst feiten, dan pas de grote woorden...

Het interessante is hoe snel de camera hier van verslaggever in bewijsstuk verandert. Laat de volledige opname, het geluid en de context zien; anders wordt iedereen vooral gemonteerd tot zijn eigen politieke verhaal.