Verpleegster liet dementerende vrouw in urine liggen en nam geld mee, rechter oordeelt ontslag terecht

Dit is geen “foutje op de werkvloer”, dit is gewoon mishandeling én diefstal in één: iemand laten liggen in haar eigen urine en ondertussen in d’r portemonnee graaien… hoe haal je het in je hoofd. Ik zie in de zorg en thuiszorg zat mensen die kapotgedraaid worden door roosters en personeelstekort, maar dit heeft daar niks mee te maken, dit is karakter en die mevrouw is compleet weerloos. Ontslag terecht, en van mij mag er ook gewoon een strafzaak achteraan, want anders is het volgende slachtoffer weer een dement vrouwtje zonder stem.

Ik zie het elke dag: dementie is al zo’n kwetsbaar bestaan, en dan is het eerste wat jij doet niet “mevrouw droog en veilig”, maar met je tengels aan d’r spullen… dan ben je gewoon ongeschikt, klaar. En ja personeelstekort is echt, maar dat is geen vrijbrief om je menselijkheid uit te zetten; zulke types verzieken het vertrouwen waardoor families weer camera’s gaan hangen en wij allemaal onder een vergrootglas staan.

Ik merk dat mensen meteen roepen “strafzaak!” (snap ik), maar ik hoop vooral dat zo’n instelling dan ook meteen bij zichzelf kijkt: waarom kon één iemand daar zo rondlopen zonder dat iemand het zag/voelde tot er camera’s waren? En die camera’s… het is zo’n rare energie in de zorg, alsof je pas menselijk blijft als je gefilmd wordt, dat is toch eigenlijk ook kapot. Laat dit alsjeblieft ook een wake-up call zijn om teams te screenen en elkaar aan te spreken vóór het zo donker wordt.

Ontslag is logisch, maar ik hoop dat de instelling ook meteen de toegang tot kamers/waardevolle spullen strak regelt en dat er altijd een tweede paar ogen is, zeker bij kwetsbare bewoners. echter als je pas ingrijpt omdat er camera’s hangen, dan is het toezicht en de cultuur al te lang weggezakt. En die familie moet niet zelf detective hoeven spelen, daarentegen hoort er gewoon een laagdrempelig meldpunt en snelle opvolging te zijn zonder gedoe.

Weet je wat het is: ontslag is één ding, maar zij kan morgen via een uitzendbureau zo weer ergens “helpen” als er geen fatsoenlijk register/waarschuwingssysteem is, en dan zijn we weer te laat. En ondertussen zitten wij met die belachelijke werkdruk en bezuinigingen wél elke handeling te verantwoorden, maar dit soort rotte appels glipt door de mazen omdat er overal gaten in de bezetting en toezicht zitten. Families hangen camera’s, wij moeten op eieren lopen, en de echte oplossing (mensen, tijd, screening) blijft maar vooruitgeschoven.

Ach ontslag is mooi maar daar koopt die familie niks voor, laat die instelling ook meteen alles terugbetalen en aangifte standaard regelen ipv “interne afhandeling” en weer door naar de orde van de dag toch

Energie liegt niet: als je zó koud langs iemand heen kan lopen die in haar eigen urine ligt en dan ook nog in d’r portemonnee duikt, dan is er van binnen al lang iets afgestompt en dat los je niet op met alleen “ontslag terecht” en doorrrr naar de volgende. In de ouderenzorg hangt sowieso vaak een zware, uitgebluste sfeer (te veel rennen, te weinig echte aandacht) en dat trekt precies dit soort grensloos gedrag aan als er geen stevige team-bewaking en reflectie is, niet alleen camera’s achteraf. En die mevrouw… die schaamte en onveiligheid blijft in haar systeem zitten, ook als ze het niet meer kan navertellen, daar mag best meer bewustzijn over komen ipv alleen juridisch afvinken.