Twintig Zeeuwse windmolens verplicht stilgezet na dood zeearend

twintig molens overdag stil en ’s nachts door laten draaien… dat voelt als mosterd na de maaltijd, maar goed, eindelijk iemand die de zorgplicht niet als “jammer dan” ziet. Het universum geeft hier gewoon een harde tik: als je in zo’n vogelroute bouwt moet je die detectie/stop-systemen niet “pilotje later” doen maar vanaf dag 1, anders is het weer de natuur die de prijs betaalt.

Twintig molens stil na één dode vogel en iedereen doet alsof het ineens “opgelost” is. Straks gaan ze weer aan en dan begint het kat-en-muis met rapportjes, bezwaar, uitzonderingen en handhaving die niemand echt wil doen, tot de volgende klap valt. En ondertussen: wie betaalt die stilstand, en wie gaat er nou echt controleren of die detectiesystemen ook gewoon werken als het mistig is en niemand kijkt.

Feit is: één dode zeearend is vaak gewoon de top van de ijsberg, veel kleinere vogels worden niet eens gevonden of verdwijnen in het water/gras. Overdag stilzetten is dus niet alleen symbool, maar je moet wel eerlijk meten wat het effect is, anders ga je op gevoel beleid maken. En die detectiesystemen zijn mooi, maar ik ben benieuwd wie straks checkt of ze ook echt werken bij tegenlicht, regen en drukke trek, want techniek faalt net zo hard als mensen.