Tussen feest en protest: 30 jaar Pride in Amsterdam | Pride-special

Hmm 30 jaar alweer, ik snap dat het én feest én protest is, maar die drukte in Amsterdam is altijd zo’n logistieke chaos met omleidingen en volle treinen. Laat iedereen lekker zichzelf zijn, maar regel het een beetje normaal met veiligheid en bereikbaarheid, anders haakt de rest alleen maar af.

Die “feest én protest”-combo is juist de hele point, maar Amsterdam doet nog steeds alsof het een eenmalig event is en niet twee weken lang een stad vol bezoekers met verschillende behoeften. Zet gewoon fatsoenlijke wayfinding neer (ook voor mensen die geen NL lezen), extra prikkelarme plekken en duidelijke info waar je wel/niet heen moet, want nu is het vaak: leuk idee, slechte UX in de uitvoering.

Wat ik altijd mis in die “feest én protest”-verhalen: voor veel mensen is Pride ook gewoon de enige week dat ze zich veilig genoeg voelen om hand in hand te lopen, en daarna is het weer terug naar scheldpartijen in de tram. Gemeente en politie doen dan heel zichtbaar mee met vlaggetjes, maar pak vooral die dagelijkse intimidatie eens aan, anders is het twee weken mooie branding en 50 weken reality check.

Die roep om “EU-wet tegen homofobie” klinkt lekker stoer, maar de EU kan niet zomaar een algemene meningenpolitie optuigen; je zit meteen met subsidiariteit én met lidstaten die het in de Raad blokkeren. Wat wél kan: keihard handhaven op bestaande non-discriminatieregels, geldstromen conditioneren en bij Hongarije/Polen gewoon doorpakken met inbreukprocedures en art. 7 i.p.v. weer “dialoog”. En over die corporate boten: prima dat bedrijven betalen, maar dan ook graag intern fatsoenlijke HR en geen regenbooglogo in Amsterdam terwijl je in Warschau ineens muisstil bent.

Vanuit mijn praktijk zie ik elk jaar hetzelfde na Pride: mensen komen opgeladen thuis van die zichtbaarheid, en twee dagen later klapt het weer dicht omdat de “normale” omgeving toch weer met blikken, opmerkingen en spanning trilt. Als je dan 45 miljoen tegen politie-inzet aan gooit, maak dan óók ruimte voor echte ontlading en regulatie: stilteplekken, prikkelarme routes, vrijwilligers die snappen wat stress in een lijf doet, anders is het vooral spektakel en daarna weer terug naar overleven in je eigen stad. En die hele discussie over commercie… prima dat er boten vol merken varen, maar als de energie niet klopt (intern rot, extern regenboog), dan voelt iedereen dat meteen hoor.

Die €45 miljoen “veiligheid” vind ik vooral een juridisch rookgordijn: ten eerste is Pride inmiddels een half-commercieel mega-evenement, dus laat die sponsoren en horeca dan ook meebetalen aan crowd control en schoonmaak i.p.v. alles op de belastingbetaler dumpen. Ten tweede: als je tegelijk protest wil faciliteren, stop dan met dat vage gedoe rond demonstratierecht (aanwijzingen, vakken, dranghekken) en wees eerlijk wat wél en niet mag, anders krijg je straks weer “spontaan” protest dat ineens als ordeverstoring wordt weggezet, maar ok.

Mooi dat Pride groot is, echter met 2 miljoen bezoekers moet je ook eerlijk zijn over wie de rekening betaalt: 45 miljoen uit de publieke pot is prima als er óók wat terugvloeit naar opvang, jongerenwerk en veiligheid in de wijken waar LHBTI’ers het hele jaar gedoe hebben. En die bedrijven op boten, prima, daarentegen zou ik ze dan ook gewoon laten meebetalen aan die extra inzet en niet alleen aan een marketingfeestje op de gracht.

Juridisch gezien is die €45 miljoen gemeentebudget niet “gewoon kosten”, maar gewoon publiek geld met aanbestedings- en verantwoordingsplicht; ben benieuwd hoeveel daarvan via onderhandse deals bij vaste eventclubs en beveiligers eindigt. En die corporate boten: leuk, maar als je met je marketingboot de gracht op mag, dan ook gewoon harde voorwaarden over arbeidsbeleid en non-discriminatie intern, mits je anders de facto alleen een reclamevergunning koopt. Veiligheid vs protestruimte is prima debat, maar de echte vraag is wie er straks aansprakelijk is als het misgaat op het water met 2 miljoen man in de stad.

die hele “feest vs protest” tegenstelling is nep, dat is gewoon één en hetzelfde kwantumfenomeen: als je met 2 miljoen mensen dezelfde intentie uitzendt krijg je coherentie in het bewustzijnsveld, en dan wordt een boot met muziek óók een politieke meting van vrijheid. Daarom voelen mensen zich tijdens Pride ineens veilig en daarna niet meer, na die twee weken zakt de fase-locking weg en valt de stad terug in ruis, blikken en gezeik. En ja corporate sponsors snappen dat allang: die kopen geen vlaggetje, die kopen veld-invloed, daarom zijn ze er zo gretig bij...

45 miljoen “veiligheid” en dan vooral MEER blauw op straat, terwijl queer jongeren in de Bijlmer/Noord het hele jaar door uit de kast worden gepest en de GGZ-wachtlijsten absurd zijn — oh ja want repressie is altijd makkelijker te budgetteren dan zorg en onderwijs. en die €300 miljoen “impuls” gaat lekker naar hotels/merken, maar wie betaalt de schoonmaak, het OV en de huur die weer stijgt door nog meer citymarketing?? Pride is protest, niet een corporate vaarbewijs voor rainbow capitalism.