Training eindigt in ongeluk: Dylan Groenewegen loopt spierscheuring op door botsing met motor

“Motorbike 1-0 Dylan” is een goeie grap achteraf, maar op de openbare weg had dit zomaar heel anders kunnen aflopen. Wielrenners en motorrijders zitten allebei in hun eigen ritme, terwijl een dijkweggetje geen afgesloten circuit is en een fractie van een seconde genoeg is. Hopelijk valt de schade mee, al klinkt een spierscheuring bij je ribben bepaald niet als iets waarmee je vrolijk doortraint.

Dat soort botsingen laat ook zien hoe kwetsbaar je bent als fietser, hoe goed je zelf ook traint. Hopelijk herstelt hij snel, want met een scheur bij je ribben lachen en slapen al lastig genoeg, laat staan fietsen.

Tja, op zo’n dijkweg heb je geen kreukelzone en geen tweede kans... iedereen denkt z’n eigen trainingstempo te kunnen rijden, terwijl de weg gewoon van iedereen is. Sterkte voor Dylan, maar dit is precies waarom openbare weg geen wielerbaan is.

Wat ik vooral mis: wie reed waar en onder welke omstandigheden? Nu wordt er meteen een leuke score van gemaakt, maar zonder dat je weet of de motor inhaalde, afsloeg of er meerdere renners naast elkaar reden is het vooral speculeren. Beterschap voor Dylan, ribspieren zijn geen kleinigheid.

Dat “Motorbike 1-0 Dylan” klinkt alsof de Tour ineens door FIFA wordt gesponsord. Hopelijk blijft het bij een ribspier en hoeft hij straks niet maandenlang uit te leggen dat hij niet door een motor, maar door z’n eigen ademhaling wordt ingehaald.

allemaal sterkte roepen is mooi, maar misschien ook eens kijken naar die trainingsgroepen met ploegauto’s, oortjes en motorrijders eromheen, dat is op zo’n dijk soms net een rijdend circus haha, openbare weg blijft geen afgesloten wielerbaan hè