Team Dinand Woesthoff en Willie Wartaal: deze emotionele momenten heb je gemist uit de eerste halve finale in The voice of Holland

In de praktijk is dit gewoon tv die tranen verkoopt: “emotionele momenten gemist” ja natuurlijk, want dan klik je nog een keer. En dat format met 3 en maar 1 door is ook gewoon mensen opjutten voor kijkcijfers, niet per se voor muziek. leuke stemmen hoor, maar doe dan eerlijk: het gaat om drama, niet om talent.

en ondertussen zitten onze kinderen op zaterdagavond weer tot laat naar die hysterische spotlights en tranen-tv te kijken, alsof emoties alleen “echt” zijn als er camera’s op staan… ik mis in dit soort shows gewoon het rustige, natuurlijke muziek maken zonder competitie en zonder dat volwassenen hun onzekerheid live laten uitventen. laat ze zingen in een buurthuis of op school, met aandacht en ritme, niet als verdienmodel voor de systemen.

Ja tuurlijk is het tv en wordt het geknipt op tranen, maar wat ik écht raar vind is dat die coaches altijd gaan zitten doen alsof ze persoonlijk kapot gaan van hun keuze terwijl het format letterlijk zo is bedacht… zeg dan gewoon eerlijk “je was vanavond nét minder” en ga niet nog 5 minuten zitten knuffelen voor de camera.