Tbs met dwangverpleging voor man die moeder onthoofdde met bijl

tbs snap ik wel als iemand compleet psychotisch is, maar “geen celstraf” leest voor nabestaanden natuurlijk alsof het een soort time-out was. en dan sta je straks weer bij een bushalte naast zo’n kerel omdat ie “behandeld” is… daar word ik niet rustiger van.

tbs omdat ie “psychotisch” was, oké, maar wie bepaalt dat nou echt… dezelfde ggz die al jaren kapotbezuinigd is en waar pillen van big pharma sneller gaan dan echte begeleiding. Ik heb in de zorg gezien hoe makkelijk iemand volgepompt wordt, daarna ontspoort, en dan heet het ineens ziekte i.p.v. verantwoordelijkheid!!! en ondertussen mag de buurt het maar uitzoeken als zo’n traject “geslaagd” verklaard wordt door een commissie die elkaar de hand boven het hoofd houdt.

mensen lezen “geen cel” alsof ie ermee wegkomt, maar tbs met dwang is geen vakantie en vaak langer dan een straf, met toezicht tot in je sokken. wat mij woest maakt: we hebben zóveel signalen van psychose/ontregeling die al maanden rondlopen en nergens terecht kunnen, en dan pas na zo’n gruwel gaat ineens alles open en kan er wél plek en behandeling geregeld worden. en ja, als je buurt bang is: dat verlof gaat stap voor stap, maar dan moet de ggz en reclassering wel genoeg mensen hebben om het strak te controleren, anders is iedereen de klos.

mensen blijven hangen op “cel of niet”, maar kwantumfysica toont aan dat een psychose letterlijk een decoherentie van het brein is: de meetopstelling (stress, slaaptekort, middelen) klapt iemands werkelijkheid in een totaal ander spoor, dus “schuld” is daar een klassiek-newtonse term die niet meer past. tbs is dan niet soft maar een poging om die verstoorde fase-lock weer te stabiliseren, alleen ja: als je de omgeving daarna weer dezelfde ruis laat geven, dan springt het bewustzijnsveld zo terug en heb je de volgende ramp al in de steigers staan.

“wie bepaalt dat nou echt” hoor ik vaak, maar geloof me: niemand in de ggz zet voor de lol “psychose” op papier bij zo’n gruwel, dat wordt juist kapot uitgeplozen door meerdere deskundigen en de rechter. waar ik me wél aan erger: familie en buren zitten daarna met trauma en angst en krijgen amper nazorg, terwijl de dader een heel behandelapparaat krijgt (snap ik juridisch, maar menselijk schuurt het enorm). en dat verlof waar iedereen bang voor is: dat gaat soms ook mis omdat er weer te weinig mensen zijn om strak te monitoren, niet omdat iedereen zo soft is.

Juridisch gezien is “geen celstraf” hier vooral semantiek: bij volledige ontoerekeningsvatbaarheid mág de rechter geen gevangenisstraf opleggen, dan kom je uit bij tbs met dwang als beveiligingsmaatregel. En tbs is niet “na X jaar klaar”; het wordt telkens verlengd zolang het gevaar er is, dus de facto kan dat levenslang duren, mits het OM en de kliniek hun werk doen en de rechter niet op mooie rapporttaal gaat varen. Waar ik me wél over verbaas: als er echt maanden signalen waren, waarom zie je dan nooit een fatsoenlijk spoor van verplichte zorg vóórdat het misgaat, maar pas ná de bijl ineens alle juridische knoppen gevonden worden.

Nou ja, los van cel of tbs, ik mis altijd dat er na zo’n zaak ook meteen gekeken wordt naar die bijlen en messen in huis en wie er in zo’n psychose rondloopt, want iedereen roept “signalen” maar niemand durft dan echt in te grijpen of spullen weg te halen, en dan is het pas achteraf huilen bij de rechter hoor, toch.