Stagiaire NAVO-hoofdkwartier opgepakt vanwege spionage

Feit is ook dat stagiaires vaak breder toegang krijgen dan je denkt, omdat iedereen ze als onschuldig en “even helpen” ziet, dat is precies het gat waar spionage in kruipt. Benieuwd of hier vooral screening faalde of dat er intern gewoon te veel wordt gedeeld op need to know, want één slimme usb-stick en een paar foto’s van een scherm en je bent al klaar. En ja, stress en druk op zo’n HQ maken mensen slordig, dat zie je in de zorg ook, maar daar heet het dan datalek en geen staatsveiligheid...

Iedereen focust op “stagiaire had te veel toegang”, maar de echte fail is dat je blijkbaar nog steeds info kunt meenemen zonder dat het systeem het merkt: geen dataloss-prevention, geen logging die meteen alarm slaat bij weird downloads/prints/foto’s, geen watermarks per user. Als je security leunt op vertrouwen + badges, dan is het gewoon slechte UX van je hele informatiehuishouding.

Dit laat ook zien hoe kwetsbaar “de mens” blijft, want je kunt techniek dichttimmeren wat je wil maar iemand die even aardig doet bij de koffieautomaat krijgt vaak al halve context cadeau. echter je moet ook oppassen dat je na zo’n arrestatie niet meteen elke stagiaire als risico gaat behandelen, want dan jaag je talent weg en krijg je een angstcultuur. daarentegen: maak het simpel, duidelijke compartimentering + vaste begeleiding, en als iemand tóch raar doet moet het intern veilig te melden zijn zonder dat je carrière meteen klaar is.

Kan ook gewoon dat er iemand binnen al langer meehielp en die stagiaire nu de makkelijke “koerier” is, dat zie je bij fraudezaken ook wel eens. Maar als het echt om één persoon gaat: misschien moeten ze ook eens stoppen met alles in het Engels+afkortingen in rondmailtjes te gooien, want dan snapt niemand meer wat nou echt gevoelig is en wat niet.

Men vergeet gemakkelijk dat spionage zelden draait om “grote downloads”, maar om kleine beetjes context: wie praat met wie, welke agenda’s, welke vergaderstukken circuleren, welke namen op een lijstje. Een stagiaire is dan juist ideaal, want die valt niet op en kan overal rondlopen zonder dat mensen hun mond houden. En dat “derde land” zal wel weer netjes vaag blijven; ondertussen gaat iedereen roepen om nóg meer regels, terwijl de echte zwakte vaak gewoon gemakzucht en ijdelheid is. Het zij zo.

Alsof “een stagiaire” ineens het probleem is — dit is gewoon een mega-militaire bureaucratie die leunt op onderbetaalde jonge mensen en uitbesteding, en dan surprised pikachu als er iets misgaat. En wedden dat de reflex nu wordt: meer surveillance op personeel, minder transparantie naar buiten, maar de wapenlobby-contracten en geopolitieke spelletjes — dáár mag je natuurlijk niks over vragen, oh ja want security.

In mijn tijd bij de KLM leerde je één ding heel snel: je hoeft geen “superhacker” te zijn om een organisatie pijn te doen, je hoeft alleen maar lang genoeg mee te lopen tot mensen je normaal gaan vinden en dan is een foto van een whiteboard of een vergaderlijstje al goud waard. En dat hele romantische idee dat dit met wat extra IT-tooling is op te lossen… ja tuurlijk helpt het, maar als je op zo’n NAVO-kantoor nog steeds rondloopt met papieren mapjes, open printers en mensen die in de taxi vrolijk door stukken bladeren, dan ben je gewoon je eigen vijand. Ben vooral benieuwd of ze nu weer gaan doen alsof het om één “foute stagiaire” ging, of dat er eindelijk eens iemand durft te zeggen dat die hele cultuur van haast, status en “even snel” de echte lek is.