Schooldirecteur in Noord huurde voor bijna een miljoen euro bedrijfjes van dochter en schoonzoon in

Bijna een miljoen naar bedrijfjes van je eigen dochter en schoonzoon is geen creatieve inkoop meer, dat is gewoon een belangenconflict met een factuur eraan. Benieuwd hoeveel van die opdrachten ooit door een onafhankelijke inkoper zijn beoordeeld, of was de familie meteen de enige kandidaat?

Het grootste probleem is niet alleen die familieband, maar dat Amos blijkbaar genoegen neemt met een onderzoek waarbij medewerkers niet zijn gehoord en niet kan worden vastgesteld of alles is uitgevoerd. Bij bijna een miljoen euro publiek geld hoort controle vooraf én achteraf, anders wordt een externe controller vooral een vinkje achteraf.

En wie controleert eigenlijk de directeur zelf? Bij scholen zit toezicht vaak verspreid over bestuur, medezeggenschap en accountant, waardoor iedereen een stukje verantwoordelijkheid heeft en niemand de hele flow bezit. Maak alle inkoop boven een lage grens openbaar met familiebelangen erbij, dan hoeft de pers niet pas na een miljoen de logs te reconstrueren.

Familiebedrijven zijn niet automatisch fout, maar als één directeur bijna een miljoen kan laten wegstromen zonder duidelijke prijsvergelijking, dan zit het probleem vooral in de bestuurscultuur!!! Waarom ligt de verantwoordelijkheid hier blijkbaar zo verspreid dat niemand vooraf op de rem trapt, maar iedereen achteraf zegt dat de procedures beter moeten? Controle is geen luxe bij publiek geld, ook niet als iedereen elkaar al jaren kent.