Private huursector krijgt weer te maken met forse daling: 22.000 particulieren verkopen huis

22.000 huurwoningen die verdwijnen is geen gezonde balans maar een verschuiving van huur naar koop. Fijn voor wie kan kopen, maar huurders hebben daar niets aan en blijven achter in een steeds krapper wordende markt. Vanuit mijn praktijk zie ik hoe die voortdurende woononzekerheid mensen uitput; beleid zou niet alleen naar rendement en aantallen moeten kijken, maar ook naar de menselijke heel-wording achter die cijfers.

Wie het ziet, ziet dat dit geen echte woninggroei is maar een stoelendans: huurwoningen worden koopwoningen en op papier stijgt het aantal huizen, terwijl huurders nergens heen kunnen. Eerst maakt Den Haag verhuren onaantrekkelijk met regels en belastingen, daarna doet men verbaasd als particuliere verhuurders verkopen en de wachtlijsten verder oplopen… wie profiteert hier nou echt van?!

De cijfers zeggen niet hoeveel van die verkochte woningen weer door de koper zelf worden bewoond. Dat is juridisch en maatschappelijk nogal relevant: uitponden kan de koopmarkt verruimen, maar als starters kopen en vervolgens niet mogen verhuren, verdwijnt wel structureel een huurwoning. De facto wordt het tekort dan niet opgelost, maar verplaatst.