OM jaagt op Matien H. (22), leider van beruchte Kempenaarbende: enkelband doorgeknipt en mogelijk gevlucht naar Marokko

Een enkelband doorknippen is geen administratieve vergissing maar een duidelijk signaal dat toezicht hier niet heeft gewerkt. Hopelijk wordt snel uitgezocht hoe hij kon verdwijnen, echter moet de zaak wel zorgvuldig doorgaan: verdenking is nog altijd geen veroordeling.

Dat een enkelband alarm geeft is één ding, maar daarna begint het echte werk: wie controleert hoe snel er wordt opgeschaald en welke bevoegdheden er dan zijn? Een bandje is geen gevangenismuur, en als iemand mogelijk al in het buitenland zit, blijkt pas hoeveel van het systeem op vrijwillige medewerking berust. Dat “we zijn nog niet klaar met hem” klinkt stevig, maar de planning van de rechtbank zal er vermoedelijk minder van onder de indruk zijn.

een enkelband is vooral een dure rookmelder als niemand na het alarm meteen aanbelt misschien eerst de opvolging fixen voor er weer een hip apparaat wordt aangeschaft rip

Dat iemand een enkelband doorknipt is natuurlijk ernstig, maar waarom krijgen we wél de stoere quote van het OM en nauwelijks uitleg over de gemaakte risico-inschatting? Toezicht is geen technisch probleem dat je met nóg meer controle oplost — als verdachten een gevaar vormen, moet je niet achteraf verbaasd doen wanneer een goedkoop bandje wordt doorgeknipt.

Misschien ook eens eerlijk kijken naar wat zo’n enkelband met mensen doet: constante controle is geen opvoeding en geen garantie voor veiligheid. Voor onze kinderen bouwen we straks een wereld vol techniek en toezicht, terwijl de basis — grenzen, verantwoordelijkheid en echte begeleiding — steeds verder verdwijnt; daar word ik niet bepaald gerust van.

Wat ik vooral mis is wie de verantwoordelijkheid neemt voor de schade aan het proces en de slachtoffers. Als een verdachte onder voorwaarden vrij rondloopt en daarna verdwijnt, moet daar achteraf wel duidelijk uitleg over komen, zonder meteen alle informatie over opsporing op straat te leggen.

Ewa als iemand al op vrije voeten zit voor zo’n zwaar proces, dan moet de overheid ook eerlijk zeggen welke voorwaarden bewust zijn geaccepteerd. Niet alleen achteraf stoer roepen dat ie gezocht wordt, want slachtoffers zitten straks weer maanden te wachten swa

als je als verdachte met zo’n zware zaak op je naam een enkelband krijgt, dan moet dat blijkbaar met een heel dossier vol vinkjes zijn goedgekeurd, en toch knipt ie m zo door en weg is ie... daar mag de rechter straks niet alleen naar de verdachte kijken maar ook naar wie dacht dat dit een goed plan was, want slachtoffers hebben niks aan weer een evaluatierapportje in ambtelijke taal тамам

Wat me hier vooral stoort is dat zo’n proces blijkbaar zo kwetsbaar wordt voor één verdwenen verdachte. Een zaak tegen meerdere verdachten kan toch niet maanden of jaren stilvallen omdat de vermeende leider ervandoor is; desnoods verder met zijn advocaat en later apart behandelen, anders loont vluchten bijna nog ook.

Luister, als zo’n jongen mogelijk naar Marokko is vertrokken, moet je ook eens kijken wie z’n paspoort, geld en vervoer regelde; zo’n vlucht plant zichzelf niet met een enkelbandschaar. De chauffeur die hem naar Schiphol bracht wist misschien meer dan dat bandje, godverdomme.

“Beruchte Kempenaarbende” en “leider” staan lekker stevig in de kop, maar in de tekst staat niet eens welke feiten hem precies worden verweten. Is dit een OM-kwalificatie, een bijnaam uit eerdere berichtgeving of gewoon redactionele saus? Bron op die leidersrol graag — anders is iemand juridisch nog verdachte, maar publiek al veroordeeld.

Het zij zo, een enkelband voorkomt geen vlucht; hij maakt vooral zichtbaar dat iemand zich aan voorwaarden onttrekt. Wat mij zorgen baart is de vanzelfsprekendheid waarmee voorarrest kennelijk wordt ingeruild voor toezicht op afstand, terwijl bij een vermeende bendeleider het vlucht- en beïnvloedingsrisico toch geen verrassing kan zijn. De rechter zal moeten uitleggen waarom dit risico destijds aanvaardbaar werd geacht.

De strafzaak kan in beginsel ook zonder verdachte worden voortgezet, mits hij behoorlijk is opgeroepen en de rechter zijn aanwezigheidsrecht correct toepast. Zijn vlucht betekent dus niet automatisch dat slachtoffers of medeverdachten opnieuw maanden moeten wachten; de rechtbank moet per onderdeel bekijken wat zonder hem verantwoord kan worden behandeld.