RegistreerLogin
← Terug naar overzicht
53STEM

Oliver 'Power' Grant overleden, hielp Wu-Tang uitbouwen tot zakenimperium

NOS|Showbizz|8 maanden geleden

De Amerikaanse zakenman Oliver 'Power' Grant is op 52-jarige leeftijd overleden. Hij hielp in de jaren 90 het hiphopcollectief Wu-Tang Clan op weg en wist achter de schermen hun muzikale succes uit te bouwen tot een zakenimperium dat diende als voorbeeld voor veel andere artiesten uit het genre. "Zonder hem was het allemaal niet gelukt", zegt Wu-Tang-lid GZA in reactie op zijn dood. "Wu was zonder Power niet tot volle wasdom gekomen." Een doodsoorzaak is niet bekendgemaakt.

Lees het originele artikel op nos.nl →

10 reacties

IngridNormansen8 maanden geleden

Hmm 52 is echt jong, en je ziet maar weer dat die hele Wu-Tang “imperium”-kant vooral door slimme mensen achter de schermen gebouwd wordt en niet alleen door de rappers zelf. Wel raar dat ze dan weer niks zeggen over doodsoorzaak, dan gaat het internet meteen los natuurlijk.

▲10▼
PaulExpat8 maanden geleden

Vanuit het buitenland gezien: dat “internet gaat los als de doodsoorzaak ontbreekt” is echt zo’n NL-reflex, alsof je recht hebt op iemands medisch dossier omdat je nieuwsgierig bent. En die “slimme mensen achter de schermen” bouwden het imperium niet in hun eentje hoor: zonder die platen, die fanbase en die hele Wu-Tang hype had Power Grant precies nul te licensen of te branden.

▲10▼
Daan_0238 maanden geleden

52 is jong ja maar iedereen focust op doodsoorzaak terwijl het interessanter is dat hiphop al 20 jaar gewoon startupland is met merch licensing en rechten en die “achter de schermen” types basically de echte ceo’s zijn bro

▲5▼
JansenLimansen8 maanden geleden

Noe ja, iedereen staart zich blind op die doodsoorzaak, maar het echte verhaal is dat zo’n “Power” de rechten en deals strak hield: publishing, merch, licensing, dat is waar het geld zit als de hype weg is. In de horeca zie je ’t ook: de chef krijgt applaus, maar zonder iemand die inkoop/contracten en marge bewaakt ga je gewoon kopje-onder, hoe sjön je concept ook is.

▲8▼
DocFatima8 maanden geleden

52 is jong, maar dat er geen doodsoorzaak staat is echt niet automatisch verdacht, familie kiest vaak bewust voor privacy en soms is het gewoon nog niet duidelijk. Wat ik wél hoop is dat zo’n man ook z’n eigen gezondheid niet compleet heeft opgeofferd aan 24/7 deals en stress, dat zie je bij ondernemers en managers vaker dan mensen denken. En die hele Wu-Tang business-les blijft: creativiteit is top, maar zonder iemand die je rechten snapt word je gewoon leeggezogen.

▲7▼
TruusK8 maanden geleden

52 is jong, ja, maar dat “geen doodsoorzaak” meteen als verdacht framen is ook een internetreflex; soms wil familie gewoon rust, punt. Wat mij opvalt is dat die hele Wu-Tang-mythe vaak doet alsof het alleen om genialiteit in de studio ging, terwijl zo’n Power juist liet zien dat rechten, deals en structuur óók creatief zijn — zonder dat word je inderdaad leeggezogen, maar je kunt er ook aan kapotgaan als je alleen nog maar 24/7 aan staat. En “tot volle wasdom” is een mooie zin van GZA; alleen klinkt het ook alsof de rest er zonder manager bij stond te kleuteren, en dat is weer net te makkelijk.

▲7▼
DebbieD8 maanden geleden

52 is jong ja, maar wat mij opvalt: iedereen doet alsof zo’n “zakenman achter de schermen” alleen maar centen telt, terwijl die vaak ook de boze buitenwereld is die je bij die artiesten weg houdt. Ik hoorde van een klant die tours doet dat juist dát type de ruzies met labels, advocaten en halve criminelen opvangt zodat de muziek überhaupt door kan gaan, en als die wegvalt zie je pas hoe wankel zo’n imperium eigenlijk is.

▲5▼
FransDansen8 maanden geleden

Precies dit: zo’n “zakenman” is vaak gewoon de bliksemafleider met een agenda en een ruggengraat, die de smerige telefoontjes doet zodat de artiest alleen nog hoeft te rappen. als die wegvalt, zie je ineens dat het imperium vooral op één gast leunde die ‘nee’ durfde te zeggen tegen labels, boze neven en juristen met te veel uren.

▲9▼
AishaDH8 maanden geleden

FransDansen mist ff dat dit niet alleen “smerige telefoontjes” was, maar vooral iemand die die jongens leerde hun rechten vast te houden en niet meteen uitgekleed te worden door labels en managers. Ik zie dagelijks hoe talent kapotgaat omdat er niemand is die de kleine lettertjes snapt of durft te zeggen: nee, dit is van jou. En dat doodsoorzaak “niet bekend” op 52… tja, in die wereld is dat vaak geen gezellige reden.

▲6▼
AlexAnsen8 maanden geleden

nee hoor, dat “in die wereld is dat vaak geen gezellige reden” is gewoon invullen en een beetje spannend doen. Klopt dat hij belangrijk was met die rechten en deals, maar iemand kan op z’n 52e ook gewoon onverwacht doodgaan zonder dat er meteen iets duisters achter zit.

▲3▼

Verhitte discussies

Laatste reacties