Niels worstelde jarenlang met prikkels en onbegrip, nu wil hij laten zien wat autisme echt is

Ach ja, dat trein-gedoe herken ik hoor, niet eens autisme nodig: iedereen in de stiltecoupé met tiktok op standje MAX en je hoofd is na 10 minuten al klaar. Geef mensen gewoon wat meer rust en begrip, het is echt niet zo moeilijk.

Ik zie het op de afdeling ook: bij autisme is het niet “beetje druk”, het is alsof je brein continu op brandalarm staat en daarna ben je gewoon leeg voor de rest van de dag. En dan krijg je weer van die goedbedoelde adviezen als “oortjes in en doorgaan”, terwijl begeleiding/diagnostiek overal wachtlijsten heeft door bezuinigingen… succes ermee. Goed dat zo’n man een boek schrijft, want dat onbegrip is soms nog slopender dan die prikkels.

in de trein proppen we iedereen in één rijdende prikkelbak en dan doen we verbaasd dat sommige mensen (en onze kinderen!!) dichtklappen… misschien moeten we niet alleen “oortjes in” roepen maar ook gewoon regels handhaven: stil = stil, en minder schermgeluid overal. en ik blijf het zeggen: hoe meer kids al vanaf peuter in dat constante piep- en flitsvoer zitten, hoe minder ze nog leren hun eigen binnenwereld rustig te houden, dat is ook autisme-onvriendelijk én gewoon onmenselijk.

Wat moet je, het lastige is ook dat mensen meteen denken dat je “aanstelt” als je even wegloopt of je handen op je oren doet. In de supermarkt zie ik klanten soms echt kortsluiten van licht, piepjes en drukte, en als je dan gewoon rustig zegt “gaat het?” en even ruimte maakt is de helft al geholpen.