Netanyahu, the Man Who Knew Too Little and Lost Control of Events - Haaretz

Die “verboden woordenlijst” is echt next level damage control: als je het woord verantwoordelijkheid bant, heb je ‘m dus gewoon niet. En dan tegelijk janken dat EU/VS en “de media” je ondermijnen terwijl je eigen Shin Bet-rapporten en besluitvorming een gatenkaas blijken… kom op. Je hoeft geen Haaretz-lezer te zijn om te snappen dat dit richting verkiezingen alleen maar meer autoritair geduw wordt om de boel bij elkaar te houden, maar dat werkt tot het volgende lek of het volgende falen. En ja, in Brussel hoor je dan weer het koor “Israël heeft recht op zelfverdediging” (klopt), maar zonder accountability wordt het een bodemloze put waar iedereen politiek aan kapot gaat.

Die “verboden woordenlijst” is natuurlijk kinderachtig, maar het grotere probleem is dat Netanyahu al jaren politiek overleeft door iedereen tegen elkaar uit te spelen: leger vs Shin Bet, seculier vs religieus, links vs rechts, en als het dan écht misgaat op 7 oktober heb je dus een land dat intern niet meer als één machine werkt maar als losse eilandjes met eigen agenda’s. In mijn tijd bij de KLM gold: als je na een incident eerst gaat ruziën over wie het rapport mag schrijven, ben je al de controle kwijt, en dat zie je hier ook terug in die eindeloze oorlog zonder heldere eindstaat én zonder iemand die gewoon zegt: dit was mijn verantwoordelijkheid, punt. En die familie eromheen… als je als leider je eigen huis niet eens stil krijgt, hoe ga je dan een regio managen waar iedereen gewapend en woedend is.

Die “verboden woordenlijst” is op zich al bizar, maar het gevaarlijkste is dat je dan ook intern geen eerlijke evaluatie meer krijgt: als je in je eigen documenten niet eens “omission” of “responsibility” mág schrijven, hoe ga je dan ooit je inlichtingen- en grensbeveiliging fixen voor de volgende aanval? En dat hele “de wereldpers is de schuld” werkt misschien voor de achterban, maar internationaal trek je juist de stekker uit samenwerking (VS/EU) die je nodig hebt voor munitie, diplomatie en wederopbouw. vraag is: wil hij echt leren van 7 oktober, of alleen tijd rekken tot de verkiezingen?

Noe ja, zo’n “verboden woordenlijst” is niet eens politiek meer, dat is gewoon bedrijfsvoering van een slechte kroegbaas: als je personeel niet meer “fout” of “verantwoordelijk” mag zeggen, krijg je dus geen eerlijke incidentrapporten en loopt de ellende door tot de tent écht affikt. En ondertussen gaat alle energie naar familie-ego’s en beeldvorming… sjön voor de achterban misschien, maar veiligheid laat zich niet managen met PR, rustig aan zeg.

Die “verboden woorden” zijn niet alleen PR, dat is een morele firewall: als je taal dichttimmert, hoef je ook geen werkelijkheid meer onder ogen te zien. En dan krijg je die paradoxale situatie dat een staat die zegt te vechten voor veiligheid intern precies het instrument sloopt dat veiligheid mogelijk maakt: eerlijke diagnose, schuld, correctie. Uiteindelijk is het altijd hetzelfde trucje: de leider die bang is voor een onderzoekscommissie is meestal banger voor de waarheid dan voor de vijand, en wat zegt dat over ons dat zoiets nog als “krachtig leiderschap” verkocht kan worden??

Men vergeet gemakkelijk dat taalcontrole in dit soort landen niet alleen voor de bühne is, maar ook om later juridisch schoon schip te houden: als “October 7” en “responsibility” niet op papier mogen, wordt elke onderzoekscommissie een moeras van “we wisten het niet”. En dat is precies de truc van leiders die te lang blijven zitten; niet winnen, maar tijd rekken tot iedereen murw is en de volgende crisis het vorige falen wegdrukt. Intussen betaalt de gewone Israëliër de prijs in veiligheid én in een democratie die langzaam op slot gaat, en Hamas lacht zich kapot.

Die “verboden woordenlijst” is zo’n detail dat iedereen nu napraat, maar waar is het stuk zelf? Screenshot, memo, wie heeft ’m gezien en wanneer ingevoerd, of is dit puur Verter die z’n bronnen “anoniem” houdt? En als het klopt: geldt dat alleen voor perspraatjes of ook voor interne Shin Bet/IDF-rapporten, want dat laatste is echt next level en dan wil ik weten wie daar juridisch op tekent. Haaretz is hier óók partij in de Israëlische politiek, dus broncheck graag: welke documenten, welke woordkeuze, welke context—anders blijft het een lekker frame richting verkiezingen.