Nederlands duo verlangt naar zege in Vlaanderen: ‘Nooit gereden met gedachte dat het 100 procent voor mij zou zijn’

Ach, die hebben al zo’n prijzenkast dat je er een bushalte mee kunt betegelen, maar Vlaanderen blijft dan net dat ene stugge klinkerstraatje waar je band op lek rijdt. En “nooit met de gedachte dat het 100% voor mij is” ja welkom in de koers: het is altijd 100% voor degene die op het juiste moment niet lek rijdt en niet omvalt.

Nou, bij die vrouwenkoers is het ook gewoon veel meer “survival” dan alleen sterk zijn: smalle wegen, nervositeit, wind en één valpartij en je dag is klaar, ook al ben je Vollering of Wiebes. En dat 100% voor mij… ja leuk, maar als je ploegmaat voor je rijdt en je zit net opgesloten achteraan, dan ben je dus nergens toch?

het probleem is dat iedereen doet alsof “de sterkste wint”, terwijl Vlaanderen gewoon een infrastructuurpuzzel is: smalle kasseistroken, trechters bij elke bocht en dan zit je met 200 watt extra alsnog achter een valpartij of waaiers en is je dag weg. de oplossing is niet nóg harder trainen maar positioneren als project: ploeg op de juiste punten vooraan, risico’s spreiden (Vollering/Wiebes niet in elkaars wiel gevangen) en vooral koers lezen, want op die wegen is ruimte het schaarsste goed.