Één op de tien Nederlanders is te ziek om te werken. Kampen we met een verzuimprobleem?

Vanuit het buitenland gezien: 1 op de 10 “te ziek om te werken” en toevallig is het vooral mentaal… ja gek hè als je in NL alles volpropt met targets, flex, controles, HR-bullshit en wachtrijen bij de GGZ van maanden. En dan komt Den Haag met verplichte stress-scan en training voor managers, alsof je burn-out oplost met nóg meer formulieren en gesprekstechniekjes. Hier in Thailand is het vaak simpeler: minder gedoe, meer directe grenzen; in NL is het systeem zelf de ziekte en daar durft niemand aan te komen.

1 op de 10 ziek en “vooral mentaal” en dan doen we alsof dat uit de lucht komt vallen?? Wie heeft die hele werkvloer volgegooid met tijdelijke contracten, roosters die elke week schuiven, appjes van de baas om 22:30 en ondertussen een huisarts die zegt: over 5 maanden mag je een intake bij de GGZ… en dan?? Moet je dan gewoon blijven doorbuffelen tot je omvalt en daarna ben je “verzuimprobleem”???!

Nou ja, iedereen wijst naar targets en appjes, maar er zit ook een hele club thuis met kapotte ruggen, versleten knieën, mantelzorg erbij en een werkgever die meteen met “re-integratie” gaat dreigen, dan word je mentaal ook gaar hoor, en die GGZ-wachtlijst maakt het alleen maar langer, toch. Als je wil dat mensen blijven werken, maak het werk gewoon lichter en normaler, minder gedoe met arbo-rapportjes en meer een fatsoenlijke baan waar je niet na 3 maanden eruit ligt, hoor toch.