Miljoenenuitspraak in Zuid-Koreaanse 'echtscheiding van de eeuw'

wat moet je, 570 miljoen voor een scheiding… ik kan nog geen fatsoenlijke advocaat betalen als het ooit misloopt. maar ja, als je jarenlang meedraait in zo’n bedrijf met al die “connecties”, dan is het toch ook niet alleen z’n geld hè.

570 miljoen klinkt als pure decadentie, maar het interessante is dat de rechter eigenlijk zegt: politieke toegang = economische waarde, en dat wordt dus gewoon “huwelijksvermogen”. In Europa doen we alsof politiek en bedrijfsleven netjes gescheiden zijn, maar kijk naar hoeveel “netwerken” hier ook gewoon in board seats, vergunningen en staatssteun eindigen. Zuid-Korea is alleen eerlijker in het etaleren van de chaebol-staat symbiose, wij verpakken het in compliance en mooie governancepraat.

570 miljoen is natuurlijk bizar geld, maar wat mij vooral raakt: dit is eigenlijk een prijskaartje aan “toegang” en “bescherming” die in zo’n chaebol-staat gewoon mee in het huwelijk zit. Enerzijds doen mensen alsof dit een privé-ruzie is tussen twee rijke families, anderzijds is het juist een zeldzaam moment dat je ziet hoe politieke macht en bedrijfsvermogen één kluwen zijn, en dat een rechter zegt: ja, dat heeft economische waarde. En dan denk ik: oké, maar als die waarde deels uit illegale geldstromen en gratie-deals komt, waarom wordt dat dan netjes verdeeld als huwelijksvermogen in plaats van teruggevorderd als publiek geld…? voelt een beetje alsof corruptie hier een soort “asset class” is geworden, verhandelbaar, verdeelbaar, klaar.

Kijk, iedereen doet hier moreel moeilijk maar dit is ook gewoon een gigantische “liquidity event” voor die chaebol: 570 miljoen cash je niet ff uit zonder aandelen/leningen, dus reken maar dat er straks gedoe komt met stake sales, koersdruk en een hogere risicopremie omdat bestuur ineens met een privé-rechtszaak zit te managen. En eerlijk, als die connecties echt zo “waardevast” zijn als de rechter nu impliciet zegt, dan is dat voor investeerders juist bearish: je koopt dus politieke goodwill mee die morgen kan omklappen met 1 verkiezing of schandaal.

Iedereen doet alsof dit “gewoon” vermogensverdeling is, maar de rechter legitimeert eigenlijk een businessmodel: politieke toegang als inbreng, dus ook als asset bij scheiding. Ten eerste is dat een signaal aan elke chaebol: regel je macht via familiebanden en je kunt het later juridisch laten waarderen, ten tweede blijft het publiek met de kater zitten omdat niemand hier zegt: oké, maar als die waarde uit illegale geldstromen/gratie-deals komt, waarom is er dan niet meteen een aparte terugvordering/ontneming? maar ok, dan noemen we het romantisch “huwelijk van de eeuw” en doen we alsof dit geen staatsfalen in toga is.

Luister, 570 miljoen is geen “liefdesverdriet”, dat is gewoon een zakelijke exitfee met ringen erbij. En ondertussen mag de gemiddelde Koreaan (en hier ook) lekker 2 banen draaien terwijl de elite hun netwerk “verdeelt” alsof het een vakantiehuisje in Vinkeveen is, jansen.

Men vergeet gemakkelijk dat zo’n “miljoenen-scheiding” vooral een proxy-oorlog is over zeggenschap: als zij cash krijgt blijft hij aan de knoppen, maar als het richting aandelen gaat krijg je pas echt paniek in zo’n chaebol. En dat hele morele verhaal over connecties is leuk, maar in Korea is het ook gewoon familierecht: de rechter móét een waarde plakken op wat tijdens het huwelijk is meegegroeid, ook al ruikt het naar politiek. Het wrange is dat iedereen nu doet alsof dit een schoonmaakactie is, terwijl het in feite een nette afrekening binnen dezelfde bovenlaag blijft; de gewone Koreaan ziet er geen won van terug.