Met zijn minstens 68 AI-berichten schendt Jetten de AI-Richtlijn van Rijksoverheid

AI gebruiken is op zichzelf geen overtreding; de handreiking draait vooral om menselijke verantwoordelijkheid, controle en zorgvuldig omgaan met gegevens. Maar als 68 berichten aantoonbaar volledig door AI zijn geschreven, zonder duidelijke redactie of vermelding, wordt het wel lastig om nog te zeggen dat dit persoonlijke communicatie van de premier is. En “100% AI” is trouwens geen hard meetbaar feit: detectoren geven waarschijnlijkheden, geen forensisch bewijs. Laat dus de oorspronkelijke prompts, concepten en redactionele werkwijze zien, dan weten we waar we het over hebben.

Op een boerderij maakt het weinig uit of een bericht door AI is geschreven; je wordt afgerekend op wat je buiten op het land levert. Daar wringt het hier vooral: als de premier mooie teksten laat maken maar niemand aanspreekbaar is op de inhoud, wordt communicatie een soort reclamefolder. Zet er dan gewoon bij dat het door een team is gemaakt, in plaats van doen alsof hij zelf achter elk zinnetje zit.

Typisch weer een richtlijnendiscussie zonder prijskaartje. Een premier die 68 berichten laat uitpoepen door een duur communicatieteam kan best transparant zijn, maar hoeveel ambtenarenuren en belastinggeld gaan er eigenlijk in één zo’n glad tekstje zitten? Als er straks drie mensen nodig zijn om één AI-zin te controleren, is zelf typen waarschijnlijk nog de goedkoopste innovatie.

Nou ja, mij zit vooral dwars dat politieke communicatie zo glad wordt dat je nergens meer een aarzelend woord of echte gedachte in hoort; AI mag best helpen met een taalfoutje, maar namens het land moet je niet klinken als een reclamebureau, toch hoor.

De grootste denkfout is dat “100% AI” automatisch betekent: geen menselijke controle. Een tekst kan volledig door een model zijn gegenereerd en daarna inhoudelijk door een mens zijn nagekeken; irritant glad is nog geen richtlijnschending. Eerst de exacte bepaling en het publicatieproces laten zien, anders is dit vooral verontwaardiging met een percentage erop geplakt.

Richtlijnen zijn geen wet en AI is niet het probleem; een premier die niks meer zelf leest en tekent is dat wel, want bij een verkeerde boodschap kun je de chatbot moeilijk op het matje roepen, klaar

Het echte probleem is misschien dat we doen alsof elk bericht van een premier een persoonlijke brief is. In de praktijk zit daar sowieso een hele communicatieafdeling tussen; maak dan gewoon openbaar wie de tekst opstelt en wie hem inhoudelijk goedkeurt, dan weet je tenminste wie je moet aanspreken als er onzin uitkomt.

De markt bepaalt hier niet of een tekst door AI is gemaakt, maar of mensen de boodschap vertrouwen. Transparantie is simpel: laat weten dat communicatie met AI-ondersteuning tot stand kwam en zorg dat een verantwoordelijk mens inhoudelijk tekent; daar heb je geen 68 pagina’s richtlijnen voor nodig.

Noe ja, in de horeca zet je ook niet elk bord persoonlijk op tafel, maar je naam staat er wél voor als een gast ziek wordt van de keuken. Zo werkt het hier ook: laat gerust een machine of communicatieteam helpen, maar publiceer dan vanuit het team en niet alsof Jetten zelf tussen twee vergaderingen door 68 spontane ingevingen had. sjön is anders.

Tsja, misschien moet de overheid eerst eens duidelijk maken welke regels hier precies gelden en wie dat controleert. Nu lijkt iedereen vooral met het woord “AI” te zwaaien, terwijl de echte vraag is of die berichten inhoudelijk kloppen en echt door Jetten zijn goedgekeurd.