'Meeste bedrijventerreinen slecht voorbereid op wateroverlast'

Vanuit mijn praktijk in Nijmegen: je voelt het gewoon aan de randen van die bedrijventerreinen, alles is asfalt, haast, “efficiëntie”, nul ruimte voor water om te zakken of te ademen, en dan zijn we verbaasd dat het bij een paar stevige buien meteen chaos is. Westerse aanpak is weer pompen, dijken, noodplannen afvinken, terwijl holistisch gezien je eerst de plek zelf in balans moet brengen met groen, wadi’s, open bodem en minder verharding, anders blijf je symptoombestrijding stapelen tot de volgende extreme regenbui. En ja, daar werken miljoenen mensen: die staan straks met natte voeten én een overprikkeld zenuwstelsel omdat alles “productie productie” is en niemand het grotere systeem wil zien...

tja, die terreinen zijn ooit goedkoop aangelegd op lage grond met max verharding en minimale riolering, want “efficiënt” en niemand wilde betalen voor klimaatbuffers. bottom line: maak wateroverlast gewoon een verzekerings- en vergunningsissue (hogere premie/geen uitbreiding zonder maatregelen), dan gaan eigenaren en parkmanagement ineens wél investeren, want de markt bepaalt.

en dan heb je nog de “mensenkant” die niemand noemt: bij wateroverlast vallen op die terreinen meteen stroom, IT, koelingen en laadpalen uit en dan kan je hele keten plat, maar de BHV-map is vaak alleen brand/ongeval en verder succes ermee… zet als park gewoon samen één noodplan + simpele maatregelen (opslag niet op de vloer, terugslagkleppen, noodstroom, duidelijke looproutes) en laat gemeente/bedrijven daar samen voor betalen, beetje liefde en verbinding is ook praktisch vooruitdenken.

altijd weer: alles vol beton en “netjes” betegeld op bedrijventerreinen, en dan verbaasd dat water nergens heen kan… maak die plekken eens bewust natuurlijker met open grond, bomen, wadi’s, en stop met elk randje dichtkitten voor een parkeerplek extra. en denk ook aan onze kinderen: als papa of mama weer vaststaat of nachtdiensten draait omdat de boel onderloopt, voelen zij die stress thuis meteen, maar dat zie je in geen enkel noodplan van die systemen.

Feit is dat wateroverlast op zo’n terrein niet alleen natte pallets is, het is ook meteen gezondheidsellende: schimmel in kantoren, vieze aerosolen uit putten en mensen die met natte voeten en stress nog even doorbuffelen, en dan zit je weken later bij de huisarts met hoest en eczeem. En als er daar chemie, accu’s of diesel opslagtanks staan, wil je echt dat er vooraf een plan is voor lekkage en schoonmaak, anders heb je naast schade ook gewoon milieu- en infectierisico’s in de buurt. Verzekeraars/vergunningen zijn leuk, maar zonder handhaving en fatsoenlijke inrichting blijft het papieren veiligheid.

Nou ja, iedereen roept meteen “groen en wadi’s”, maar op zo’n bedrijventerrein zit je ook met 200 eigenaren, huurders, VvE’tjes en een gemeente die nergens echt de baas is, en dán gebeurt er dus niks tot het misgaat, hoor. maak één partij verantwoordelijk en laat ze ook ’s nachts bij een plensbui de putten vrijmaken en de boel controleren, want nu is het altijd “niet mijn stukje”, toch.

Goh, waar ik me altijd over verbaas: op die terreinen liggen de putten en kolken vaak gewoon vol peuken, plastic en karton omdat niemand “even” opruimt, en dan is het bij de eerste bui meteen zwembad. misschien eerst eens standaard schoonmaak/controle verplichten en handhaven, kost geen miljoenen maar scheelt echt, toch?

Dit is precies waarom je bij wateroverlast niet alleen naar “natte pallets” moet kijken maar naar wat er óp die terreinen staat: tanks, accu’s, koelmiddelen, afvalstromen… één keer onderlopen en je spoelt zo een cocktail het oppervlaktewater in en dan mag het waterschap de biodiversiteit weer bij elkaar vegen. En die terreinen liggen vaak ook nog op de rand van woonwijken, dus de schade is niet “bedrijfseigen”, dat is gewoon een risico voor het hele ecosysteem eromheen. maak die water-audit verplicht én koppel ’m aan milieuvergunning/handhaving, anders blijft het tot de volgende plensbui doorschuiven.

Ach ja, als het daar blank staat zijn het niet alleen “bedrijven” maar ook gewoon mensen die niet weg kunnen: busjes vast, fietsen weg, en je komt te laat op werk en mag het daarna alsnog inhalen. En ondertussen bel je je leidinggevende en die zegt doodleuk “kom maar door hoor”, terwijl de gemeente pas 2 dagen later een kolk leegtrekt.