Medewerkers van jeugdinstelling blijven langer vastzitten op verdenking van verkrachting

Feit is dat geen DNA-match echt niet betekent dat er niks is gebeurd, bij dit soort zaken heb je vaak geen sporen of is er te laat bemonsterd, en dan leun je op verklaringen en context. Maar los van de strafzaak, als je een nachtdienst draait met kwetsbare meiden die al loverboy-trauma hebben, dan moet je toezicht en roosters zó dichtgetimmerd zijn dat dit überhaupt niet kan, iHub lijkt dat gewoon niet op orde te hebben. En dat het al de derde keer in korte tijd misgaat, dat ruikt naar cultuurprobleem, niet naar pech.

die meiden zitten daar omdat ze al kapot gemaakt zijn door loverboys, en dan zet je ’s nachts twee jonge gasten op zo’n groep met te weinig toezicht… dat is geen “incident”, dat is vragen om ellende. Ik zie in de jeugdzorg hoe vaak klachten eerst worden weggezet als “manipulatie/ontsnappingsdrang”, en ondertussen leert de dader precies hoe hij onder de radar blijft. En ja, geen DNA zegt niks als er daarna gedoucht is of er pas laat getest wordt, maar het feit dat dit bij iHub al wéér speelt is gewoon een keiharde rode vlag.

Wat me hier woest maakt: die meiden zitten daar omdat “de samenleving” ze eerst laat verzuipen in loverboy-netwerken, en daarna dumpen we ze in een uitgeknepen jeugdzorg met nachtdiensten als goedkope bezetting — en dan verbaasd doen dat macht + afhankelijkheid misbruikt wordt. En straks komt er weer een rapportje met “procedures aangescherpt”, oh ja want we gaan vooral níet praten over structurele onderfinanciering, flexcontracten en management dat targets belangrijker vindt dan veiligheid.

Men vergeet gemakkelijk dat jeugdzorg geen “gewone werkvloer” is: als jij ’s nachts de sleutel en de macht hebt, is elke seks met een pupil per definitie grensoverschrijding, ook als zo’n advocaat begint over ontsnappingsdrang en geen DNA. Wat mij meer verontrust: wéér iHub; dan faalt niet alleen een individu maar ook screening, toezicht en vooral het idee dat je met goedkope nachtdiensten kwetsbare kinderen veilig houdt. En ja, verklaringen kunnen wankelen, maar daarom hoort er juist een systeem te zijn dat misbruik praktisch onmogelijk maakt.

Ik zeg het al jaren: in die hele jeugdzorg is “toezicht” vaak gewoon een Excelletje en een manager met praatjes, en op de vloer lopen mensen met nul echte screening rond omdat er personeelstekort is. En dan nu weer die advocaten met DNA dit en verklaring dat… prima, laat de rechter dat uitzoeken, maar waarom moeten die meiden überhaupt in een gesloten setting met nachtdiensten waar twee gasten de sleutels hebben en niemand meekijkt?! Ik was zelf ook zo dat ik dacht: inspectie regelt dat wel, tot je ziet hoe alles dichtgesmeerd wordt met protocollen en PR en de kwetsbaren zijn weer de klos!!!

Die “knalharde verklaringen” komt letterlijk uit het OM-citaat toch? prima, maar wat zegt de rechter-commissaris nou écht in de beslissing: collusiegevaar, herhalingsgevaar, of vooral ernst/maatschappelijke onrust? En dat DNA “geen match” — is er überhaupt intiem materiaal veiliggesteld, of gaat het om een paar swabs na dagen en roept die advocaat nu gewoon wat. iHub is een private club met miljoenen aan contracten; waar is de Inspectie/J&V nu, en komt er eindelijk een openbare rapportage i.p.v. weer een intern “we nemen maatregelen”-pdfje?

die meiden zitten daar onder toezicht van de staat, dan hoort de lat hoger te liggen dan “we hadden personeelstekort”. Als dit waar is, dan moet niet alleen die twee de cel in maar ook de leiding die dit soort nachtdiensten laat gebeuren; wie veel toevertrouwd krijgt, van die wordt veel gevraagd.