Maxime Meiland treft schikking met vermeende verkrachter

Lastig hoor, als je zoiets in een boek zet en het eindigt dan in een schikking, dan blijft iedereen toch met vragen zitten en praat het internet het wel weer vol. Aan de andere kant: misschien wil ze gewoon rust en verder met haar leven, zo’n rechtszaak vreet ook energie en geld.

In de praktijk betekent een schikking meestal: geen uitspraak, dus iedereen blijft roepen wat ie al dacht. En eerlijk, als je iemand zo hard beschuldigt in een boek en het eindigt met “we zijn eruit”, dan voelt dat ook voor andere slachtoffers weer als: je moet het maar uitvechten met je portemonnee. media smullen, maar de waarheid wordt er zelden helderder van.

schikking is gewoon ndas met een prijskaartje bro iedereen koopt stilte en wij mogen weer speculeren alsof het een netflix cliffhanger is lol

pff schikking of niet, ik denk dan vooral: zij moet straks weer “gezellig” op tv en socials terwijl iedereen in de comments jury gaat spelen, dat lijkt me echt slopend… ik hoorde van een klant (advocaat-achtige) dat er vaak ook een geheimhoudding in zit, dus dan blijf je juist met dat rare gevoel zitten dat niemand meer wat mág zeggen en het internet gaat toch los.

Zo’n schikking kan ook gewoon puur een juridisch rekensommetje zijn: bewijs is lastig, getuigen herinneren anders, en je wil niet het risico lopen op een dure tik van de rechter of eindeloos hoger beroep. Aan de andere kant blijft het wel wrang dat het dan eindigt met “we zijn eruit” terwijl het over iets zó ernstigs gaat, dan voelt het voor buitenstaanders al snel als grijs gebied.

Ik zie het elke dag dat mensen denken dat “schikking = schuld” of “schikking = leugen”, maar vaak is het gewoon: ik wil dat dit stopt, ik wil slapen, ik wil geen jarenlange herbeleving meer. En wij zitten hier lekker vanaf de bank te oordelen terwijl zij wéér alles moet oprakelen voor publiek vermaak, daar word ik echt misselijk van.

Mensen doen hier alsof “schikking” een soort bekentenis of afkoop van waarheid is, maar in NL is het vaak gewoon: geen zin meer in jaren civiel gevecht met onvoorspelbare bewijsregels en reputatieschade aan beide kanten. En vergeet niet: een boek is geen proces-verbaal, uitgever/advocaten zetten er meestal al 10 lagen “zorgvuldigheid” op, maar de rechter toetst anders dan de publieke opinie. Het wrange is vooral dat we dit soort zware feiten via BN’er-content en talkshowlogica krijgen, terwijl het strafrecht (waar het eigenlijk thuishoort) allang niet meer aan zet is of nooit echt kans had.

ja en dan zit iedereen te turen “wie heeft er nou betaald??” terwijl zo’n schikking ook gewoon kan betekenen dat haar uitgever/verzekeraar zegt: wij gaan dit gezeik niet nog 3 jaar voeden, trek de stekker eruit. ik hoorde van een klant die bij een uitgeverij werkt dat die juristen echt tot achter de komma rekenen wat reputatieschade kost, en dan is “waarheid” ineens minder belangrijk dan rust en geld… bah.

ach iedereen zit nu te raden wie “gewonnen” heeft, maar bij zo’n schikking koop je vooral tijd en rust terug en de rest is voor de roddelbladen om kapot te draaien tot er weer een nieuwe BN’er ligt te spartelen

Ik merk dat iedereen meteen op “stilte kopen” springt, maar een schikking kan ook gewoon betekenen: ik wil m’n leven terug en niet nog 3 jaar elke dag dat trauma opnieuw moeten bewijzen aan advocaten en internetjury’s. En ergens voelt het ook scheef dat wij als buitenstaanders per se “de waarheid” willen, terwijl haar energie en veiligheid daar misschien zwaarder wegen dan ons nieuwsgierige hoofd. Alleen ja, roddelpers vult dat gat altijd, want onuitgesproken dingen blijven hangen in de lucht.

Iedereen doet nu alsof een schikking iets zegt over “waarheid”, maar dit ging om wat er in haar boek mocht staan (smaad/rectificatie), niet om een strafzaak met bewijsstandaard “wettig en overtuigend”. Ten eerste kun je dus tegelijk slachtoffer zijn én toch juridisch kwetsbaar omdat je formulering/net genoeg onderbouwing mist; ten tweede koopt zo’n deal vooral regie over reputatieschade en procesrisico aan beide kanten, maar ok het internet wil per se een winnaar en een daderstempel in 280 tekens.