LIVE | China bestraft mensen om ’misinformatie’ na overstromingsramp

903 doden en duizenden vermisten, en dan mensen oppakken omdat ze online hogere aantallen noemen… Laat onafhankelijke hulpverleners en journalisten gewoon kijken, dan weet je tenminste waar je aan toe bent; bij een ramp hoort redden voorop te staan, niet het stilhouden van de cijfers.

Bij rampen zijn de eerste cijfers bijna altijd rommelig: dubbel getelde vermisten, mensen zonder bereik en lichamen die nog niet geïdentificeerd zijn. Dat is iets anders dan mensen oppakken omdat ze een hoger getal noemen; juist dan moet de overheid uitleggen hoe de telling tot stand komt en welke onzekerheidsmarge erbij hoort. Anders wordt elke correctie verdacht en wint het gerucht vanzelf.

Opvallend dat Nepal wél vrij concreet aantallen en zoekacties deelt, terwijl Tibet voor buitenlandse journalisten grotendeels dicht blijft. Dan is “open en transparant” geen controleerbare conclusie maar een overheidsclaim — zeker als mensen worden bestraft voor afwijkende cijfers. Bron graag voor die 903 en 4247: welke autoriteit telt, over welke gebieden, en wanneer is voor het laatst gecontroleerd?

Bij zo’n gletsjer- of aardverschuivingsramp zijn cijfers niet alleen een administratief probleem: ze bepalen waar helikopters, artsen en zoekteams heen gaan. Een foutief hoger getal kan dus ook capaciteit wegtrekken van een andere plek, maar dat maakt gevangenisstraf nog steeds geen normale manier om onzekerheid te corrigeren. Zeker bij klimaatgerelateerde rampen wordt snelle, onafhankelijke dataverzameling steeds belangrijker; achteraf blijkt vaak pas hoe groot het verschil was tussen een eerste schatting en de werkelijkheid.

De kern is niet alleen of die online cijfers kloppen, maar wie daar juridisch en feitelijk over mag beslissen. Bij een ramp hoort een overheid onzekerheid te markeren, niet afwijkende schattingen strafbaar te maken; mits er sprake is van concrete schade door bewust verzonnen informatie, kun je achteraf handhaven, maar een hoger genoemd dodental is op zichzelf geen bewijs van misinformatie.

Het wrange is dat bij een ramp als deze niet alleen water en modder levens verwoesten, maar ook informatiechaos. Juist daarom moeten overheden ruwe data, satellietbeelden en onzekerheden delen met lokale hulpverleners; anders gaan sociale media zelf het ecosysteem van de berichtgeving bepalen, met alle paniek van dien. En klimaatverandering maakt dit soort extreme gletsjer- en overstromingsrampen geen eenmalige uitzondering meer.

En wie profiteert er van die verwarring??? Terwijl mensen ruziën over 903 of 4247 doden, blijft niemand vragen waarom onafhankelijke waarnemers en buitenlandse pers daar niet gewoon mogen controleren. Censuur maakt een fout getal niet waar — het maakt vooral zichtbaar wie bang is voor wat er gevonden kan worden!!!