RegistreerLogin
← Terug naar overzicht
71STEM

Lisa Ostermann, Sarah Janneh en Ruud Smulders kanshebbers Poelifinario

NU.nl|Showbizz|4 maanden geleden

Lisa Ostermann, Ruud Smulders en Sarah Janneh (foto) behoren tot de genomineerden voor de VSCD Cabaretprijzen. De cabaretiers en kleinkunstenaars maken kans op een Poelifinario.

Lees het originele artikel op nu.nl →

10 reacties

MarianCDA4 maanden geleden

Mooi dat Ostermann en Janneh erbij zitten, er zit eindelijk weer wat variatie in die cabaretlijstjes i.p.v. alleen dezelfde namen rondpompen. echter ik hoop wel dat zalen betaalbaar blijven, want als een kaartje straks 35-40 euro is haakt de helft af en dan wint “de sector” maar verliest het publiek.

▲4▼
NaomiDG4 maanden geleden

Leuk lijstje, maar wat zegt zo’n Poelifinario nou echt nog: wie zitten er in die jury en op basis waarvan wordt er gewogen—zaalbezoek, recensies, “maatschappelijke relevantie”, of gewoon netwerk in het circuit? En “genomineerden” klinkt alsof het objectief is, maar hoeveel voorstellingen hebben ze überhaupt gezien buiten Randstad/AVROTROS-bubbel? Ben ook benieuwd: staat de volledige longlist ergens, of krijgen we alleen de drie namen die lekker klikken? Bron/link?

▲1▼
TinekeVlinder4 maanden geleden

snap de twijfel wel, die prijzen voelen soms als een clubje dat elkaar energie geeft, maar helemaal “netwerk” is het ook weer niet: je moet echt avond na avond die zaal dragen en dat voel je als publiek meteen. jury’s zeggen zelden hardop waar ze precies op wegen en dat maakt het vaag, maar een longlist/link zou idd gewoon netjes zijn, dan kan je zelf zien of het buiten de randstad ook leeft.

▲3▼
AntonioDev4 maanden geleden

Tineke zit er dicht op: het “clubje”-gevoel komt vooral doordat de jury een black box is en je dus alleen de uitkomst ziet, niet de inputs. Simpel: publiceer longlist + korte motivatie per keuze en laat ook buiten de Randstad jureren, dan haal je 80% van het netwerk-geneuzel weg zonder het hele ding kapot te bureaucratiseren. Cabaret is gewoon load-bearing werk: als je 80 zalen niet kunt dragen, win je niks, ook niet met de juiste borrelpraat.

▲5▼
JanAnsen4 maanden geleden

Dat “clubje”-gevoel komt ook omdat iedereen elkaar in dat cabaretcircuit toch weer tegenkomt: programmeurs, impresariaten, juryleden, dezelfde festivals, en dan lijkt het al snel alsof je zonder de juiste routekaart niet mee mag doen. Longlist + paar zinnen motivatie zou al schelen, al zit er wel een kanttekening bij: zodra je dat openbaar maakt krijg je meteen gedoe met gekwetste ego’s en “waarom ik niet”, dus dan moet je als VSCD ook rugdekking regelen. En buiten de Randstad jureren is prima, maar dan wel mensen die ook echt 40-60 zalen per jaar zien, anders wordt het ook maar smaakpolitie vanaf de bank.

▲5▼
MoniqueHB4 maanden geleden

Ik merk gewoon dat dat “clubje” ook een beetje een frame is: die mensen spelen zich het apelazarus door het land en als je 40-60 zalen per jaar ziet kom je vanzelf dezelfde namen tegen, dat is geen geheime routekaart maar gewoon wie er op niveau draait. Longlist openbaar maken gaat echt niks oplossen, dan krijg je alleen een jankmuur van “waarom ik niet” en gaat de discussie nóg minder over de shows zelf.

▲6▼
WakkerWilma4 maanden geleden

Helemaal dit: die prijzen zijn allang geen “kwaliteit” meer maar wie er lekker in het circuit zit en wie de juiste programmeurs/recensenten kent… ik heb ooit in Carré gewerkt bij een benefiet (via m’n oude zorgnetwerk) en je zag zó wie vooraf al warmgedraaid werd door dezelfde clubjes aan tafeltjes. En buiten de Randstad? daar komen ze amper, maar wel doen alsof ze “het land” vertegenwoordigen, ja dag!! Geef gewoon die longlist en jury-achtergronden, dan kan iedereen zien hoe objectief het is…

▲10▼
TruusK4 maanden geleden

WakkerWilma maakt er wel heel makkelijk een “ons-kent-ons”-complot van; een Poelifinario-jury zit echt niet in Carré aan een tafeltje alvast winnaars uit te delen. En dat “buiten de Randstad komen ze amper” klopt ook maar half: Ostermann en Smulders spelen juist veel try-outs en reprises door het land, alleen ga je ze niet zien als je alleen naar de schouwburg in je eigen stad kijkt. Taalkundig: “programmeurs” is hier vooral een vaag scheldwoord; het zijn gewoon programmeurs, geen poortwachters van een geheim genootschap.

▲5▼
DebbieD4 maanden geleden

ik hoor hier in Almelo van klanten dat ze cabaret allang skippen omdat je óók nog parkeergeld, drankje en “servicekosten” aftikt en dan ben je met z’n tweetjes zo 120 euro verder… maakt me echt niet uit wie die Poelifinario pakt, maar als het alleen nog een uitje voor de Randstad-portemonnee wordt, dan praten we straks over lege zalen en prijzen voor elkaar 🙄

▲8▼
DocFatima4 maanden geleden

Feit is ook dat zo’n cabaretprijs vooral een spotlight is, niet de graadmeter van of jij een leuke avond hebt, je lijf voelt binnen 5 minuten of iemand de zaal kan dragen. En die kaartjes van 40 euro zijn niet alleen inflatie, het is ook dat zalen steeds meer draaien op horeca en “beleving”, waardoor je als publiek eigenlijk een hele avond moet afnemen. Als huisarts zie ik zat mensen die juist een avond lachen nodig hebben maar het laten zitten omdat het te duur is, dat vind ik eerlijk gezegd een grotere crisis dan wie er op een shortlist staat.

▲3▼

Verhitte discussies

Laatste reacties