Laurà werd als 7-jarige gegijzeld: 'Onschuldige in mij is nooit teruggekeerd'

Feit is: zo’n gijzeling op je 7e is precies het soort trauma dat je brein voor altijd anders “aan” zet, dan krijg je later sneller hyperalertheid, nachtmerries, controlebehoefte of juist wegdrukken, ook als je denkt dat je er wel overheen bent. Dat zij zegt dat excuses helend werken snap ik heel goed, erkenning haalt vaak de schaamte en het alleen-gevoel eraf, maar het wist die jaren stress in je lijf niet ineens weg. En dat Molukse kinderen toen apart werden gezet, pfff, alsof je bij kids nog ff extra verdeeldheid moet creëren…

Die excuses zijn mooi, maar wat veel mensen niet weten is dat je lijf zo’n jeugdtrauma soms nog decennia “meedraagt” via een ontregelde stress-as (HPA-as): slechter slapen, prikkelbare darm, hoge bloeddruk, sneller naar suikers/alcohol om te dempen, dat soort gedoe. Daarom is erkenning niet alleen emotioneel, het maakt ook ruimte om eindelijk uit die overlevingsstand te komen, mits je er ook begeleiding bij krijgt. En dat Molukse kids toen apart zetten… dat is echt olie op het vuur, alsof je kinderen meteen leert wie “wij” en “zij” zijn.

je merkt pas hoe lang zoiets doorwerkt als je met mensen praat die “niks” hebben en dan toch bij elk hard geluid of dichtslaande deur helemaal verkrampen… ik had eens een klant die toen als juf in drenthe werkte, die zei dat ze nog járen bang was voor ouders op het schoolplein met een donkere jas aan, gewoon omdat haar brein gelijk terugschiet. excuses zijn mooi, maar ik hoop vooral dat die mevrouw ook echt steun kreeg toen, want in de jaren 70 was het vaak: kop d’r veur en doorrr… 😕

excuses zijn leuk voor de camera maar waar was de nazorg toen en waar is die nu voor kids met trauma want in nl is t nog steeds wachtlijst simulator en dan verbaasd doen dat mensen vastlopen skippen

Excuses zijn prima, maar die hele Molukse kwestie is ook decennia weggekeken en doorgeschoven, en dan krijg je dus dit soort explosies. En wat me altijd opvalt: na zo’n gijzeling is iedereen even “geschokt”, maar als het gaat om jarenlang gedoe met angst, relaties, werk, dan mag het slachtoffer het ineens zelf maar uitzoeken. Zucht.