Joan Nunnely werd (op het nippertje) wethouder in Rotterdam, maar lokale besturen blijven opvallend wit

Rotterdam is weer verbaasd dat het bestuur “wit” is, maar die lijstjes worden al jaren gevuld uit hetzelfde netwerk: borrels, commissies, wie je kent en wie je al eens hebt zien praten. Op de werkvloer zie ik zat bewoners met Surinaamse, Turkse, Marokkaanse roots die hun wijk door en door kennen, maar die komen niet eens door de voordeur van zo’n partijclub omdat niemand ze actief vraagt of serieus neemt. En dan op het laatste moment snel een divers gezicht naar voren schuiven en doen alsof het ineens opgelost is… nee, dan ben je gewoon laat wakker.

Dat “op het nippertje” klinkt lekker dramatisch, maar wat is hier nou feitelijk gebeurd: is Heijblom al door fractie/partijbestuur voorgedragen en heeft de raad haar weggestemd, of was het intern gedoe en is Nunnely pas later op het formulier gezet? En als het punt “witte besturen” is: waar zijn de cijfers per college/gemeente (Rotterdam vs Den Haag/Utrecht etc) en over welke functies gaat het precies—wethouders, topambtenaren, of ook raadsleden? Anders blijft het weer bij een kop die groter is dan de onderbouwing, bron/link naar die dataset graag.

Dat “wit college” is vaak niet eens pure discriminatie maar een selectie op beschikbaarheid: wethouder worden is bijna altijd parttime politiek + fulltime gezeik, en als je al minder buffer/zekerheid hebt (of al vaker extra “bewijsdrang” voelt) zeg je sneller nee. Partijen blijven dan vissen in de vijver van mensen met tijd, netwerk en financiële ruimte, en die is in NL gewoon nog steeds scheef verdeeld. Misschien moeten we het ook hebben over hoe je het wethouderschap minder onleefbaar maakt (vergoeding, ondersteuning, doorstroom), anders blijft het bij last-minute symboolgedoe??