Jeugdzorginstelling plaatst 13-jarige zonder begeleiding in vakantiepark, rechter grijpt in

In de praktijk is dit toch gewoon “we hebben geen plek dus zet ‘m maar in een huisje” en dan iedereen verbaasd dat het misgaat… 13 jaar, zware problemen, geen begeleiding, dat is vragen om ellende voor die jongen én de omgeving.

Feit is ook dat dit medisch gezien levensgevaarlijk kan zijn: een 13-jarige met zware gedragsproblemen zonder toezicht is niet alleen risico voor de buurt, maar ook voor zichzelf, denk aan zelfbeschadiging, middelen, suïcidaliteit. En dan maar roepen rust en prikkels verminderen, terwijl je juist structuur, vaste gezichten en 24u back-up nodig hebt, anders escaleert het binnen een dag. Die dwangsom is hard, maar blijkbaar is dat de enige taal die nog werkt.

ik krijg hier echt koude energie van: een kind van 13 “parkeren” in een vakantiehuisje is niet alleen systeemfalen, dat is ook gewoon eenzaam maken als straf. en dan doen alsof het om “rust” gaat… rust is structuur + veilige volwassenen, niet een sleutel en succes ermee. ben ook benieuwd wie hier persoonlijk op aangesproken wordt, want als niemand verantwoordelijkheid voelt, gebeurt dit volgende week weer bij een ander kind.

Dit is niet alleen “geen plek”, dit is ook juridisch gewoon vrijheidsbeneming zonder de minimale waarborgen: je haalt een kind uit huis en dumpt ’m vervolgens in een setting waar je nul toezicht hebt, dus feitelijk laat je ’m aan z’n lot over en noem je dat zorg. Ten eerste: als er écht sprake is van gevaar/onttrekking, dan had je een gesloten plek moeten regelen of desnoods crisisopvang met 24u, niet een recreatiepark waar iedereen kan binnenlopen; ten tweede: wie tekent hier eigenlijk voor, welke bestuurder/gedragswetenschapper zet z’n handtekening onder “zorgplan: succes ermee”? maar ok, straks weer “incident” en niemand persoonlijk aanspreekbaar, terwijl dit gewoon voorspelbaar beleid is: risico’s wegschuiven naar het kind en de omgeving.

dit is toch de omgekeerde wereld: een kind uit huis “voor z’n veiligheid” en dan alleen in een vakantiehuisje pleuren, dat is geen zorg maar afschuiven en onze kinderen voelen dat als pure afwijzing. en dan straks weer verbaasd dat hij ontregelt… geef zo’n jongen een vaste volwassene, ritme, buitenlucht, echte aandacht, niet nóg meer systeem-paniek en doorsturen tot ie breekt. wie tekent dit eigenlijk af en slaapt daarna gewoon door??

En dan die mensen hier die doen alsof “geen plek” een natuurwet is… nee, dat is een politieke keuze na jaren bezuinigen, flex-contracten en managers die op spreadsheets sturen. Zet die €10k/dag dwangsom maar lekker door naar bestuurdersbonussen en consultancybudgetten — oh ja want voor een kind is er “geen geld”, maar voor rapportjes altijd.

dit is ook zo’n trucje met “vakantiepark”: dan lijkt het alsof het een plek is, maar in werkelijkheid is het gewoon nul toezicht en nul bereikbaarheid als het ’s avonds escaleert. ik zie te vaak dat de verantwoordelijkheid verdampt tussen jeugdbeschermer, crisisdienst, aanbieder en gemeente: iedereen “heeft gebeld” maar niemand die gewoon naast zo’n kind staat en blijft. en die dwangsom is niet alleen voor een bed, maar ook om die bestuurders eens te laten voelen dat je niet eindeloos kunt schuiven met kinderen alsof het koffers zijn.

Ik heb in de zorg al gezien hoe dit soort clubs “zorg” noemen wat in feite gewoon dumpen is: dossier op orde, vinkjes gezet, en de verantwoordelijkheid weg bij de mens die het besluit neemt. En let op: straks komt er weer een duur “kwaliteitskader”, extra registraties en een nieuw ICT-systeem (vriendjes van de overheid/consultancy weer blij), maar die 13-jarige heeft NU gewoon een vaste begeleider nodig en iemand die ’s nachts ook echt komt als het misgaat!! ik was zelf ook zo dat ik dacht dat jeugdzorg altijd het beste met zo’n kind voorheeft… tot je ziet hoe hard ze liegen met woordjes als “rustplek”.