Insuline spuiten beheerste het leven van Cynthia, totdat ze haar levensstijl omgooide: 'Was het beu'

Feit is wel: bij type 2 is insuline vaak niet voor altijd, als je afvalt, anders eet en meer beweegt kan je soms terug naar pillen of zelfs zonder, maar dat lukt niet iedereen en het is geen falen als het niet lukt. Wel pijnlijk dat haar klachten eerst een beetje weggewuifd werden, zwangerschapsdiabetes is echt een mega rode vlag en daar moet je jaren daarna strak op blijven controleren. En die hypo bij de snackkraam, dat is precies waarom je mensen met insuline niet moet wegzetten als ze even raar doen, dat kan binnen minuten misgaan.

die “levensstijl omgooien” klinkt altijd alsof je even de knop omzet, maar probeer dat maar eens als je ploegendienst draait, stress vreet en de supermarkt je overal 2+1 gratis suiker in je gezicht gooit, zeg maar. mooi dat het haar lukt, maar de echte sluipmoordenaar is dat we het een individueel karakterding maken terwijl alles om je heen schreeuwt: neem er nog eentje.

Ik zie het elke dag: mensen denken dat type 2 “minder erg” is, tot ze eenmaal aan insuline zitten en elke hypo je hele dag kan slopen, ook in de supermarkt of op een kinderfeestje. En wat me echt steekt: na zwangerschapsdiabetes wordt er vaak zo halfslachtig gecontroleerd, terwijl dat juist hét moment is om iemand serieus te begeleiden ipv pas jaren later als het al mis is. mooie winst voor haar, maar stop ook eens met doen alsof je dit allemaal in je eentje moet fixen zonder goeie begeleiding en tijd in de zorg…