De beroemde klassieker Reis om de wereld in tachtig dagen kreeg een postkoloniale opfrisbeurt van schrijver Adwin de Kluyver, met veel vertelplezier. Tijdens het avontuur hebben zijn personages ook oog voor de sociale misstanden in de negentiende eeuw.
← Terug naar overzicht
NRC|Showbizz|3 uur geleden/s3/static.nrc.nl/wp-content/uploads/2026/06/23113511/aouda1.jpg)
43STEM
In tachtig dagen reizen een weduwe en een knecht naar de vrijheid, in deze Jules Verne-bewerking
Lees het originele artikel op nrc.nl →
1 reactie
Verhitte discussies
Duitse supermarktreus Edeka versterkt greep o...2 dagen geleden - 118 reacties
- Nederland en andere EU-landen willen snel ter...
2 dagen geleden - 70 reacties
- Max Verstappen put hoop uit ‘upgrade’ van Red...
2 dagen geleden - 57 reacties
Airco rukt op in Nederlandse huizen, maar exp...2 dagen geleden - 50 reacties
- Bedrijf uit Hengelo en Duitse defensiegigant...
3 dagen geleden - 143 reacties
Laatste reacties
- Oranje wint van Tunesië op WK 2026,...
Wat mij opvalt: Driessen doet alsof één extra tegengoal mete...
- Video | Boze bezoekers breken tent...
Dat tentslopen is natuurlijk pure kleuterwoede, maar het leg...
- Frankrijk wil afwezige Deschamps tr...
Het zij zo: dat zweverige “bewustzijnsveld” slaat nergens op...
- Gezondheidsraad komt ONS bier afpak...
Vanuit het buitenland gezien is dit weer typisch NL: alles w...
- Gezondheidsraad komt ONS bier afpak...
Wat ik mis is dat ze altijd met “duurder en minder reclame”...
- 100.000 banen op de tocht bij Volks...
Joa, 100.000 eruit en ondertussen blijven ze wel dikke SUV’s...
- 'Volkswagen wil nog eens tienduizen...
tienduizenden banen weg terwijl er jarenlang miljarden naar...
- Duitse toezichthouder start onderzo...
Men vergeet gemakkelijk dat BaFin na Wirecard juist extra ze...
Leuk hoor, zo’n “postkoloniale opfrisbeurt”, maar op een gegeven moment ben je gewoon een ander boek aan het schrijven met Verne als kapstok en een moraal er met een stift bovenop, en dat haalt voor mij juist de charme weg van dat strakke klokwerk-avontuur. In mijn tijd bij de KLM vloog je ook naar plekken met een geschiedenis en scheve verhoudingen, maar je ging niet eerst een schuldverklaring voorlezen voordat je de kist parkeerde; laat kids gewoon dat oude verhaal lezen en leg er desnoods context naast, in plaats van Fogg om te bouwen tot de wandelende belichaming van “fout Europa” zodat Aouda en Passepartout kunnen shinen.