In tachtig dagen reizen een weduwe en een knecht naar de vrijheid, in deze Jules Verne-bewerking

Leuk hoor, zo’n “postkoloniale opfrisbeurt”, maar op een gegeven moment ben je gewoon een ander boek aan het schrijven met Verne als kapstok en een moraal er met een stift bovenop, en dat haalt voor mij juist de charme weg van dat strakke klokwerk-avontuur. In mijn tijd bij de KLM vloog je ook naar plekken met een geschiedenis en scheve verhoudingen, maar je ging niet eerst een schuldverklaring voorlezen voordat je de kist parkeerde; laat kids gewoon dat oude verhaal lezen en leg er desnoods context naast, in plaats van Fogg om te bouwen tot de wandelende belichaming van “fout Europa” zodat Aouda en Passepartout kunnen shinen.

Simpel: “postkoloniaal” bovenop Verne plakken is vaak gewoon een patch-release met een heleboel breaking changes, en dan verkoop je ’t als dezelfde klassieker terwijl je eigenlijk een nieuw product shipped. Als je per se die misstanden wil belichten: schrijf een eigen roman in die tijd en laat Verne met rust, of wees eerlijk op de cover dat dit een remix is en geen bewerking.

Als je Verne “update” voor 2026 prima, maar doe dan ook eerlijk: zet op de kaft *fanfic met geweten* en stop met doen alsof kids spontaan empathie krijgen omdat de knecht nu ineens de morele GPS is, maar goed ik lees voor m’n lol een avontuur en geen verplichte bijsluiter.