In dit Nederlandse dorp is snel internet alleen mogelijk via Starlink

Voor 26 woningen een glasvezelkabel aanleggen die duizend euro per huishouden kost, kun je financieel niet eeuwig bij de rest van Nederland neerleggen. Starlink is dan een prima noodoplossing, ook al heb je weinig met Musk; vroeger moest je in zo’n dal blij zijn als de telefoon het deed, nu willen we zonder haperen Formule 1 kijken en thuiswerken. Wel zou de overheid eens eerlijk moeten zeggen dat volledige dekking in ieder weiland gewoon een politieke keuze is en geen technisch wonder.

Starlink is handig, maar we doen nu alsof een schotel op elk dak normaal infrastructuurbeleid is. Bij stroom en water accepteren we ook geen abonnement op een satelliet als “oplossing”; laat bewoners desnoods zelf meebetalen aan een lokale straalverbinding of coöperatief netwerk, want dit is gewoon een bug in het systeem.

Op zich prima, maar wat als die schotel straks bij elke storing of storm uitvalt... Dan zit je daar midden in je thuiswerk met een laadpaal die wel stroom vreet. Eerst overal subsidie uitdelen en nu doen alsof 26 huishoudens niet bestaan, lekker geregeld weer.

Dat Starlink werkt, betekent niet dat het ook betaalbaar is voor iedereen. Vijftig euro per maand plus apparatuur is voor een gezin met een krap budget geen detail, en mobiele data is door dataverbruik ook geen serieus alternatief. Snel internet is inmiddels basisinfrastructuur; wie dat alleen kan betalen als Elon toevallig bereik heeft, heeft geen keuze maar een abonnement met een schotel.

Het vergeten punt is dat Starlink per huishouden betaalt, terwijl glasvezel een gedeelde investering is die ook de waarde en leefbaarheid van zo’n dorp overeind houdt. Als iedereen individueel een schotel neemt, werkt de markt precies zoals ontworpen: prima voor vandaag, nul prikkel om de laatste meters ooit nog aan te leggen. lmao, infrastructuurbeleid als maandabonnement.