Hwang ondanks afwezigheid bij Feyenoord mee naar WK: 'Fysiek beter dan anderen'

In mijn tijd bij de KLM noemden we dit gewoon “fit op papier”: je zit weken niet in het ritme, maar omdat je in de gym wat sprongetjes maakt en een arts z’n vinkje zet mag je ineens naar het WK, en dan staan we straks weer verbaasd te kijken als hij na 60 minuten leeg is. Natuurlijk wil Korea met Son erbij geen gedoe en nemen ze liever een grote naam mee dan een onbekende knul, maar fysiek beter dan anderen zonder wedstrijdhardheid is leuk voor een perspraatje hoor… op een WK word je gewoon opgegeten als je timing net een halve seconde te laat is.

WK-selectie is geen beloning voor wedstrijdminuten maar een gok op “hij is straks wel goed”, en soms is dat gewoon logisch: je neemt liever één speler mee die 30 minuten kan vlammen dan drie brave middenvelders die 90 minuten netjes naast de bal lopen. “Fysiek beter dan anderen” klinkt alleen als de trainer alvast een excuus bestelt aan de bar, zeg maar.

Joa “fysiek beter” is leuk, maar op een WK moet je vooral wedstrijdfit zijn: die eerste 10 minuten tempo, duels, draaien onder druk, dáár ga je met gym-conditie gewoon kapot. Als Korea ’m meeneemt prima, maar dan moet je ‘m ook slim gebruiken als wissel achter Son en niet doen alsof ie ineens 90 minuten kan, rustig aan en sjön de schade beperken.

het probleem is dat “fysiek beter” bij een WK totaal niet hetzelfde is als belastbaar in een wedstrijdketen: je kan in de gym topwaarden draaien, maar zonder minuten mis je timing, duelkracht en vooral die herhaalde acceleraties waar hamstrings en lies op klappen. de oplossing is ‘m behandelen als risicovolle infrastructuur: strikt minutenbudget, alleen inzetten in blokken met lage kans op omschakelmomenten en desnoods gewoon meenemen als trainingspartner/plan B, want één overhaaste 90 minuten en je bent én hem kwijt én je wisselschema kapot.