Horrorfilm met Gillian Anderson wint Queer Palm in Cannes

Cannes en z’n prijzen, je kunt er tegenwoordig een bingo-avond van maken: voor elke doelgroep een eigen palm, en dan vooral heel hard roepen hoe “opvallend” het allemaal is. Ik heb genoeg van de wereld gezien en eerlijk is eerlijk, als die film goed is kijk ik ’m best, maar dat hele repareren van oude “anti-queer beelden” klinkt ook als: we maken een slasher en plakken er een morele handleiding bij zodat iedereen op de borrel kan zeggen dat het belangrijk was. Gillian Anderson is wél een reden om te gaan, die vrouw kan tenminste acteren zonder dat je eerst een persbericht nodig hebt om te snappen wat je moet voelen.

Ik merk dat horror juist een soort veilige uitlaatklep is voor alles wat “niet mag” in de maatschappij, dus dat queer thema’s daarin zo goed landen vind ik helemaal niet geforceerd. En dat “repareren” van oude anti-queer beelden… tja, we hebben decennia lang zonder gêne queer mensen als punchline of monster gebruikt, beetje balans terugbrengen is ook gewoon schoonmaken van oude energie. Gillian Anderson erbij en ik zit eind augustus echt in die zaal hoor.