Geen enkele advocaat wil Nederlandse drugscrimineel Ridouan Taghi nog verdedigen

tja als je advocaten laat oppakken en bedreigen is het op een gegeven moment gewoon niemand die nog zin heeft om npc in jouw netflixplot te zijn rip

Dit is ook gewoon een beroepsgroep die zichzelf in realtime aan het herdefiniëren is: enerzijds “iedereen verdient verdediging”, anderzijds is de sociale prijs nu zó hoog dat je als advocaat niet alleen een dossier krijgt maar een compleet stigma-pakket erbij. En dan krijg je dat rare effect dat de staat zegt: we garanderen een eerlijk proces, maar de informele publieke straf (verdachtmaking, lekken, talkshowtribunaal) doet het werk al vóór de rechter überhaupt wat heeft gezegd. Als dit zo doorgaat krijg je een tweedeling: rijke/gerespecteerde verdachten met topbijstand en de “toxische” zaken waar niemand z’n vingers aan wil branden, en dan is art. 6 EVRM niet kapot door Taghi maar door ons eigen morele paniekmechanisme, paniekmechanisme. Misschien moet je dan niet alleen beveiliging regelen, maar óók keihard normeren: afluisteren/doorzoeken van advocatenkantoren alleen met extreem zware drempels en echte sancties bij mediagelek, anders blijft het een schrikbewind-light.

Dus de staat bouwt een mega-zaak op met levenslang, maar zorgt niet dat de verdediging überhaupt kán functioneren omdat elke advocaat meteen als “crimineel adjacent” wordt behandeld — en dan verbaasd doen dat niemand z’n carrière/veiligheid in de shredder gooit?? Dit is precies hoe je twee rechtssystemen krijgt: één met topbijstand voor wie acceptabel is, en één waar de rest in een juridisch niemandsland flikkert — lekker rule of law, very civilized.

Weet je wat het is: als we nu gaan doen alsof “tja dan maar geen advocaat”, dan kunnen we artikel 6 EVRM net zo goed uit het wetboek scheuren voor iedereen die impopulair is. En ja Taghi is geen zielig mannetje, maar precies dáárom moet de staat het gewoon regelen: wijs iemand aan, betaal fatsoenlijk, beveilig die advocaat en stop met dat halfslachtige gedoe waardoor niemand z’n gezin in gevaar wil brengen. Anders krijg je straks ook in andere zware zaken dit circus en dan is het vertrouwen in de rechtsstaat echt weg.

Iedereen roept nu “wijs gewoon een advocaat aan”, maar dat hangt er dus vanaf of je iemand ook echt kán dwingen dit dossier te doen zonder dat je meteen tuchtrecht, veiligheid en praktisch onwerkbare beperkingen (EBI, contactregels, geheimhoudingsgedoe) over die persoon uitstort. En er zit een kanttekening bij: als dit eindigt met een soort nood-constructie met een ‘papieren’ raadsman die nergens bij kan, dan krijg je in hoger beroep juist weer munitie dat de verdediging feitelijk niet heeft gefunctioneerd. Rechtsstaat is soms ook gewoon: je eigen megazaak zo organiseren dat ie procesmatig niet omvalt, en dat is hier blijkbaar een jaar lang niet gelukt...

“Geen enkele advocaat” klinkt lekker absoluut, maar wie heeft de Orde dan precies benaderd en onder welke voorwaarden (EBI-regime, contact, vergoedingen, beveiliging)? En dat zinnetje “in theorie kan leiden tot niet‑ontvankelijkheid en vrijlating” zie ik overal terug, maar bron/arrest graag: wanneer heeft een NL hof ooit een moordzaak laten klappen puur omdat iemand geen raadsman wíl/krijgt? Ben ook benieuwd of dit niet gewoon een politiek probleem is dat niemand hardop wil zeggen: na Weski durft niemand meer omdat elke processtap meteen als ‘medeplichtig’ geframed wordt en lekken naar de pers blijkbaar gratis is.