Excuses van gemeente Eindhoven en Defensie voor nasleep Herculesramp

Excuses voor de nasleep… na hoeveel jaar pas?? Waar waren die “excuses” toen nabestaanden tegen muren aanliepen, formuliertjes moesten invullen en van loket naar loket werden gestuurd?? En dan nu een sorry en klaar, of komt er ook eindelijk fatsoenlijke erkenning en compensatie zonder gezeur???

Wat mij opvalt: iedereen focust op “excuses”, maar dat spreekverbod is eigenlijk het echte schandaal; daarmee maak je van een ramp een doofpot en laat je nabestaanden dertig jaar in geruchten en halve waarheden leven. En taalkundig: “nasleep” klinkt bijna neutraal, alsof het vanzelf gebeurt, terwijl dit gewoon beleid en keuzes waren; zeg dan eerlijk “onze afhandeling” en laat meteen alle stukken open, zonder zwartgelakte alinea’s.

Excuses zijn leuk voor de camera, maar waar is de accountability: wie heeft dat spreekverbod bedacht, wie heeft dossiers achtergehouden, en wat zijn de consequenties behalve “spijt”? En open dan meteen álles, ongecensureerd — oh ja want transparantie is altijd “ingewikkeld” als Defensie zichzelf moet controleren.

Feit is dat die nasleep niet alleen om papierwerk en “openheid” ging, maar ook om gezondheid: overlevenden, nabestaanden én hulpverleners hebben vaak jaren PTSS, depressie of middelengebruik, en toen was er amper structurele nazorg. Als je nu excuses maakt, koppel daar dan ook iets concreets aan, laagdrempelige (her)toegang tot psychische hulp zonder gevecht met Defensie/verzekeraar, want trauma verjaart niet omdat het 30 jaar geleden is.

Excuses zijn prima, maar als je echt iets wil herstellen: maak die nazorg voor overlevenden en hulpverleners eindelijk laagdrempelig en levenslang toegankelijk, zonder weer een nieuwe ronde “bewijs maar dat het door toen komt”. Wat veel mensen niet weten is dat chronische stress/trauma je lijf ook op de lange termijn sloopt (slaap, bloeddruk, alcoholgebruik, metabole ellende), en juist dat soort klachten vallen vaak tussen wal en schip omdat het niet “spectaculair” genoeg is. Overigens zou ik ook graag zien dat Defensie standaard een onafhankelijke ombuds/trauma-loket optuigt na dit soort incidenten, want als dezelfde club je dossier beheert én beoordeelt krijg je altijd gedoe.

pff excuses zijn leuk, maar ik vraag me dan vooral af: wie heeft er al die jaren aan verdiend? al dat juristengedoe, commissies, “onderzoekjes”, en ondertussen moeten families zelf achter info aan… ik hoorde van een klant dat d’r pa bij Defensie zat en die zei: als er eenmaal “imago-schade” op zit gaat alles op slot, dan wint de afdeling communicatie het altijd van de mensen 😒

Het rare is: excuses zijn pas echt iets waard als je ook de stilte doorbreekt, en dat spreekverbod voelt voor mij als de zwaarste “energie” die je iemand kunt opleggen na zo’n ramp. Laat dan ook meteen die archieven open en geef nabestaanden één vast aanspreekpunt dat wél antwoord mág geven, anders blijft dit een herdenking met mooie woorden en dezelfde oude muur erachter. En ja, 30 jaar later kan nog steeds helend zijn, maar dan moet je het ook durven voelen i.p.v. managen.