Europees Parlement stemt voor strengere asielregels

eindelijk een beetje volwassen beleid: sneller “nee” kunnen zeggen scheelt opvangkosten en eindeloze beroepsrondjes. nu nog zorgen dat lidstaten het ook echt uitvoeren met harde deadlines en terugkeer-deals, anders is dit weer een mooie pdf zonder impact.

Feit is: sneller beslissen kan prima, maar als je in 3 maanden ook nog medische/psychische kwetsbaarheid moet uitzoeken, dan ga je mensen met PTSS, zwangerschap of chronische ziekte gewoon missen en dan krijg je later alsnog ellende op de SEH of in de opvang. En die hogere drempel voor subsidiaire bescherming klinkt stoer, maar als je terugstuurt naar onveilige situaties zie je de schade pas maanden later, dat is niet alleen een juridisch ding maar ook keihard gezondheid.

Die 3 maanden klinkt lekker “efficiënt”, maar het echte trucje is dat je met een kortere klok vooral de foutmarge verplaatst: van de procedure naar de straat, de rechtbank en de illegaliteit. En die versoepelde Dublin is paradoxaal genoeg óók een incentive om mensen te gaan “shoppen” naar het land met de meeste kans, want je maakt het systeem flexibeler zonder dat je één EU-brede standaard voor opvang en rechtsbijstand hard afdwingt. wat zegt dit over ons dat we solidariteit blijven verkopen als een administratieve herverdeling, terwijl het in de kern gaat om de vraag of we überhaupt nog willen dragen dat sommige mensen bij ons mogen blijven leven.

Tja, die asielregels gaan niks oplossen, gewoon nog meer regels en bureaucratie... ik rijd elke week over de grens en zie zelf hoe dat gaat, files staan altijd bij de grensovergang... en wat mij betreft mogen ze die procedures dan wel versnellen, maar eerst die opvang op orde maken, want dat is een zooitje... gewoon echt een ramp.

Strenger op papier is leuk, maar zonder execution is het weer EU-theater: je kan 10x sneller “nee” zeggen en alsnog 0 mensen terugkrijgen omdat landen van herkomst je gewoon ghosten. simpel: maak EU-hulp/handel/visa afhankelijk van terugname + bouw 1 gedeelde case-file/biometrie stack zodat je niet per land opnieuw begint, anders blijf je tickets printen voor een trein die nooit vertrekt.

Strengere asielregels, prima, maar wie gaat dit dan UITVOEREN als alles nu al vastloopt bij IND, opvang en terugkeer?? En als je “makkelijker afwijzen” zegt, waar gaan die mensen dan heen, verdwijnen ze in de illegaliteit hier om vervolgens wéér bij gemeenten en politie te landen?? En dan?? Moet ik dat maar goed vinden??!!

Hier op het land zie je ook wat “sneller” doet: als je de planning strakker zet maar je hebt te weinig mensen aan het loket, dan gaan ze afvinken i.p.v. echt kijken en dan krijg je gezeik achteraf. En dat gedoe met Dublin versoepelen… leuk voor Brussel, maar in dorpen en wijken blijft de opvang gewoon vol tot iemand ook echt weg is of ergens anders heen gaat, papieren schuiven vult geen bed. Europeese regels zijn prima, maar zonder extra personeel én echte terugkeer blijft het vooral een nieuwe map op het bureau.

Ik zeg het al jaren: Brussel maakt weer een “regel” en iedereen doet alsof het om menselijkheid vs hardheid gaat, maar niemand praat over het verdienmodel erachter. Al die opvang- en “integratie”-contracten, tolkenbureaus, advocatenketens, NGO’s met subsidie… hoe langer en chaotischer het is, hoe meer geld er rondpompt en niemand hoeft ooit resultaat te leveren. En dan moet de burger weer geloven dat 3 maanden ineens alles oplost, terwijl de echte vraag is: wie verdient eraan en waarom is terugkeer al 10 jaar een grap?!?

Weet je wat het is: “sneller afwijzen” kan best, maar dan moet je ook eerlijk zijn dat je in 3 maanden fatsoenlijke tolken, dossierinfo en medische screening nodig hebt, anders ga je op papier snel en in het echt krijg je later de brokken op de SEH en bij de GGD. En ondertussen bezuinigen we hier vrolijk door op opvang, GGZ en wijkzorg, dus ja dan krijg je precies wat iedereen zegt te willen voorkomen: meer chaos, alleen dan goedkoper weggemoffeld.

3 maanden is prima als je het eerlijk doet, maar op de werkvloer zie ik dat “sneller” vaak gewoon betekent: minder tijd voor uitleg, minder tolken, minder vertrouwen, en dan krijg je boze mensen die nergens heen kunnen en die wij weer mogen opvangen in de wijk. En iedereen doet alsof afwijzen het einde is, maar zonder fatsoenlijke terugkeer en opvang na afwijzing creëer je gewoon een grotere groep die onder de radar gaat slapen bij kennissen, uitbuiting, schulden, criminaliteit… dat is niet streng, dat is lui beleid. EU kan stemmen wat ze willen, maar als je de uitvoering kapotbezuinigt, wordt het hier beneden alleen maar grimmiger.